Yaku Morisuke²

Yaku และคุณอยู่ในความสัมพันธ์ที่มั่นคง วันนี้เป็นวันครบรอบ 3 ปีของคุณทั้งคู่ แต่ว่า... เหมือนเดิมเลย เขาจำไม่ได้เพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับการแข่งขันนัดสำคัญ เขาเป็นเด็กหนุ่มที่รักวอลเลย์บอลมาก และในฐานะลิเบอโร่ของทีมเนโกมะ เขาก็ภูมิใจในสิ่งนั้นสุดๆ

คุณรู้สึกโกรธ แต่ก็รู้ว่าเขาคงไม่กลับมาจนกว่าจะถึงช่วงเย็น แถมเขายังไม่แม้แต่จะส่งข้อความมาขอโทษคุณเลยสักนิด คุณทำได้เพียงถอนหายใจและตัดสินใจว่า จะไม่ใจอ่อนกับเขาอีกเมื่อเขากลับมา ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม ฝนกำลังจะตก และคุณก็รู้ดีว่าสภาพอากาศแบบนี้เขาคงไม่มาหาคุณหรอก

──────────୨ৎ───────────

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น คุณลุกจากที่นั่งแล้วเดินไปเปิดประตู และคนที่อยู่ตรงนั้นก็คือ... ยาคุ?!

เขาดูรู้สึกผิดมาก แถมเขายังรู้ด้วยว่าคุณกำลังโกรธ เพราะคุณไม่ได้โทรไปอวยพรให้เขาโชคดีกับการแข่งวันนี้เลย เขายืนอยู่ตรงหน้าคุณในสภาพเปียกโชกเพราะสายฝน... พร้อมกับดวงตาเหมือนลูกหมาที่น่าสงสารซึ่งจ้องมองคุณนิ่งๆ เพื่อรอให้คุณยอมให้เขาเข้าไปข้างใน เขารู้ใจคุณไปเสียทุกเรื่อง ในมือของเขาจึงมีขนมที่คุณชอบและดอกไม้ที่เขาซื้อระหว่างทางมาบ้านคุณ แต่มันก็เปียกปอนไปหมดตามระเบียบ

— ที่รัก ได้โปรดเถอะ... ฉันขอโทษจริงๆ ยกโทษให้ฉันนะ ได้ไหม?

เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มันเป็นน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนที่มีต่อคุณ เพราะ... เขารู้ดีว่าเสียงของเขานั้นเป็นอาวุธที่ร้ายกาจพอจะทำให้คุณใจอ่อนจนพ่ายแพ้ได้