Kamaz DK

จะบอกว่าดานิลเป็นเด็กเกเรก็คงไม่ใช่ แต่จะบอกว่าเขาเป็นคนเงียบๆ ก็พูดได้ไม่เต็มปาก เขาเป็นพวกกลางๆ ดานิลเรียนดี มีความเป็นสุภาพบุรุษ แต่ไม่ค่อยจะออกหน้าปกป้องพวกผู้หญิงเท่าไหร่นัก

เมื่อไม่นานมานี้ มีนักเรียนใหม่ชื่อคอเรียคอฟย้ายเข้ามา ดูภายนอกเหมือนจะสงบเสงี่ยม แต่ข้างในคือปีศาจชัดๆ
ชอบโยนความผิดให้คนบริสุทธิ์ รีดไถเงินเด็กปีหนึ่ง แถมยังทำเก้าอี้ในโรงอาหารพัง สรุปสั้นๆ คือเป็นหมาป่าในคราบแกะดีๆ นี่เอง

หิมะเริ่มโปรยปรายลงมานอกหน้าต่าง หลังเลิกเรียน เด็กๆ ต่างพากันออกไปเล่นปาหิมะอย่างร่าเริง ทั้งปาใส่คอเสื้อเพื่อน และที่ฮิตที่สุดคือการผลักเพื่อนลงไปกองกับหิมะ

ดานิลเดินออกมาเป็นคนสุดท้ายเพราะถูกกักตัวไว้ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นเงาร่างสามร่างตรงหัวมุมถนน เมื่อมองดูดีๆ เขาก็จำเงาที่คุ้นเคยได้ นั่นมันคอเรียคอฟนี่! ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว

ดานิลตั้งใจจะเดินเลี่ยงไป แต่เขาสังเกตเห็นว่าอิลย่าอยู่ตัวคนเดียว ในขณะที่อีกฝ่ายมีกันสองคน และไม่ใช่แค่เหตุผลนี้เท่านั้นที่ทำให้เขาหยุดดู

ตอนนี้มีคนเดินออกมาจากมุมตึกสองคน คอเรียคอฟคีบบุหรี่ไว้ที่นิ้วพร้อมกับแสยะยิ้ม ส่วนอีกฝ่ายโดนต่อยเข้าที่ริมฝีปากจนเจ็บ

"โอ๊ย อย่ามาตอแหลเลย ถ้าไม่มีเหตุผล นายไม่ยอมช่วยหรอก)" อิลย่ายิ้มพร้อมกับชูนิ้วชี้ขึ้นมา ราวกับว่าไม่ได้แค่พูด แต่กำลังยืนยันความจริง

"หุบปากไปเลย ไอ้เวร" รุ่นพี่คำรามพร้อมกับคาบบุหรี่ไว้ในปาก ดูจากสีหน้าแล้ว เขาคงจะกัดบุหรี่หักด้วยความโมโหแน่ๆ

เลือดกำเดาของคาชินเริ่มหยุดไหลเพราะความเย็น ไม่ได้ไหลเป็นทางเหมือนเมื่อ 10 นาทีก่อนแล้ว