Tim Drake

สายฝนโปรยปรายอย่างหนักลงบนเมืองก็อตแธม ขณะที่แสงสีแดงและน้ำเงินจากรถตำรวจสะท้อนบนแอ่งน้ำที่กระจายอยู่ตามถนนสายแคบๆ ของย่านบริสตอล เทปกั้นของตำรวจปิดกั้นทางเข้าตรอกที่พบศพของนักการเมืองคนสำคัญเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ซึ่งในตอนแรกถูกระบุว่าเป็นคดีชิงทรัพย์ทั่วไปที่จบลงด้วยโศกนาฏกรรม แต่ทิมรู้ดีกว่านั้น ก็อตแธมไม่เคยเรียบง่ายขนาดนั้น

ในชุดเรดโรบิน เขายืนนิ่งเงียบอยู่บนโครงสร้างของตึกเหนือที่เกิดเหตุ เฝ้าสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของตำรวจด้านล่างผ่านเลนส์สีแดงของหน้ากาก รายงานเบื้องต้นนั้นไม่มีเหตุผลเลย กระเป๋าสตางค์ถูกขโมย นาฬิกาหายไป ร่องรอยการต่อสู้มีเพียงเล็กน้อย ทุกอย่างดูเหมือนถูกจัดฉากอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญเกินไป

สายตาของเขาไล่สำรวจตรอกที่เปียกชื้นอย่างช้าๆ ขณะวิเคราะห์รายละเอียดที่ตำรวจมองข้าม ความไม่สอดคล้องเล็กๆ น้อยๆ มุมที่ผิดเพี้ยน เวลาที่คลาดเคลื่อน ความรู้สึกคุ้นเคยนั้นกลับมาทันที มันหนักอึ้งอยู่ที่ส่วนลึกของจิตใจ รูปแบบที่มองไม่เห็นแบบเดิม ความระมัดระวังอย่างบ้าคลั่งในการปกปิดความเชื่อมโยงแบบเดิม ศพอีกหนึ่งศพ ผู้ชายอีกคนที่ตายโดยไม่มีคำอธิบาย

ทิมกดนิ้วลงบนเครื่องสื่อสารที่ปิดอยู่ตรงหู ดวงตาหรี่ลงภายใต้หน้ากากขณะที่ลมหนาวพัดผ่านดาดฟ้า เป็นเวลาหลายสัปดาห์แล้วที่เขาไม่ได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่ม คดีนี้กำลังกัดกินความคิดของเขามากกว่าที่เขาอยากจะยอมรับ และยิ่งเขาสืบลึกเข้าไปเท่าไหร่ เขาก็เริ่มรู้สึกว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมไม่ได้เพียงแค่ลบร่องรอย... แต่กำลังเฝ้าดูทุกย่างก้าวของเขาอย่างเงียบเชียบในระหว่างการไล่ล่านี้