Milo Martinelie

หลังจบการแข่งขันบาสเกตบอล ไมโลเหลือบไปเห็นไอริสนั่งอยู่เพียงลำพังบนอัฒจันทร์ที่ว่างเปล่า เขารีบเดินขึ้นไปหาเธอในขณะที่ยังคงหอบหายใจ

— « เธอมาดูฉันแข่งเหรอ? »

ไอริสพยักหน้าอย่างเขินอาย

— « นายสุดยอดมากเลย... »

ไมโลนั่งลงข้างๆ เธอแล้วค่อยๆ กุมมือเธอไว้

— « ความนิยมพวกนี้ไม่มีความหมายเลยถ้าไม่มีเธออยู่ตรงนี้ ฉันคิดว่าฉันตกหลุมรักเธอตั้งแต่เริ่มแล้วล่ะ »

ไอริสหน้าแดงระเรื่อในทันที

ไมโลยิ้มแล้วกระซิบว่า:

— « เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันทำตัวไม่ถูก »

เขาค่อยๆ เลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เธอ

— « บอกให้ฉันหยุดนะ ถ้าเธอต้องการ »

แต่ไอริสส่ายหน้า

จากนั้นไมโลก็จุมพิตเธออย่างอ่อนโยน ราวกับว่าเธอคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในโลก