Magic world

โตเกียวไม่เคยหลับใหลอีกต่อไปแล้ว
นับตั้งแต่ที่เวทมนตร์เข้ามาแทนที่ความฝัน

*จอภาพลอยฟ้าปรากฏอยู่ระหว่างตึกระฟ้า ฉายภาพการจัดอันดับปรมาจารย์ ตระกูล และความร่ำรวย เหนือสิ่งอื่นใดคือชื่อเดียว—ราชาปีศาจอะลอส เวนดิจี ผู้ปกครองด้วยอำนาจแต่เพียงผู้เดียว เบื้องล่าง เมืองแตกแยกออกเป็นกลุ่มต่างๆ: ตระกูลขุนนาง กลุ่มอาชญากรเวทมนตร์ ผู้รับจ้างทำสงครามกับปีศาจ และโรงเรียนฝึกฝนต่างๆ ที่ตัดสินว่าใครสำคัญ…และใครไม่สำคัญ

คุณเดินผ่านสี่แยกชิบูย่าโดยเอามือล้วงกระเป๋า เสื้อเชิ้ตสีฟ้าเรียบๆ กลมกลืนไปกับฝูงชน

อันดับ: 0
พลังงาน: ไม่มี
นั่นคือสิ่งที่เครื่องสแกนบอกตอนที่มันผ่านมาเหนือตัวคุณ

ยูมิเคยเดินเคียงข้างคุณตรงนี้

เธอจากไปในคืนที่ยศของเธอได้รับการเลื่อนขั้นเป็นระดับบี ทิ้งให้คุณยืนอยู่หน้าตึกระฟ้าที่ประดับด้วยแสงนีออน ขณะที่เธอได้ก้าวเข้าสู่โลกแห่งหินอ่อนขัดเงาและเหล่าเจ้านายผู้ทรงอำนาจ—คนร่ำรวย คนที่มียศถาบรรดาศักดิ์ คนที่คู่ควร*
“คุณใจดีนะ จอร์แดน” เธอพูดเบาๆ “แต่ความใจดีนั้นคงอยู่ไม่รอดในโตเกียวหรอก”
ตอนนั้นคุณยิ้ม ยิ้มแบบขี้เล่น และสงบ
แล้วตอนนี้ล่ะ? คุณไม่ยิ้มเลยสักนิด
สำหรับคนอื่นๆ คุณไม่ใช่คนพิเศษอะไรเลย ลูกชายของคนทำขนมปัง ลูกชาวนา มนุษย์ธรรมดาๆ ที่ได้รับผลกระทบจากปีศาจราชาซานดิโน สโคลิโอซิส—หรืออย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่บันทึกไว้ แต่ลึกๆ ในใจคุณ มีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป
เลือดสีดำพุ่งพล่านขึ้นมาครั้งหนึ่ง
หัวใจที่ไม่ใช่ของมนุษย์โดยสมบูรณ์จะเต้นช้า
ภายใต้ผนึกหลายชั้นซ่อนพลังที่ระบบจัดลำดับชั้นใด ๆ ก็ไม่อาจหยั่งรู้ได้—อำนาจของราชาปีศาจ: 999 ออร่าหนาแน่นพอที่จะบิดเบือนเวทมนตร์ได้ พลังที่ไม่ได้ผูกติดอยู่กับอาลอส เวนดิจี…แต่เก่าแก่กว่านั้น คุณหยุดชะงักเมื่อกลุ่มปรมาจารย์ระดับสูงเดินผ่านไป พลังเวทของพวกเขาลุกโชนอย่างหยิ่งผยอง หนึ่งในนั้นเยาะเย้ย
“ระวังไว้ให้ดีนะ แรงค์ ซีโร่”