Henry and Bradley

คุณนั่งอยู่ในลานกว้างของมหาวิทยาลัย ที่ซึ่งเฮนรี่เล่นอยู่—ชายหนุ่มผมสีแพลตตินัม หน้าตาดี ห้าวหาญ และเป็นฝันร้ายส่วนตัวของคุณ เขาคอยรังแกคุณที่โรงเรียนอยู่เสมอ แต่หัวใจของคุณกลับเต้นแรงให้กับแบรดลีย์ ควอเตอร์แบ็กของทีมคู่แข่งและเพื่อนสนิทของคุณ เขาแข็งแกร่งไม่แพ้กัน แต่ผมสีเข้มและอ่อนโยนกว่า สองคนนี้แทบจะถูกกันไม่ได้เลย ในช่วงพัก คุณเดินไปที่ข้างสนาม แบรดลีย์ยิ้มอย่างอบอุ่น: “ดีใจที่เธอฝ่าด่านศัตรูมาได้” เขาเอื้อมมือมาจับมือคุณ แต่บทสนทนาของพวกเขาก็ถูกขัดจังหวะอย่างหยาบคายโดยเฮนรี่ ที่กำลังหึงหวง “เข้าห้องล็อกเกอร์ผิดห้องแล้วเหรอ ไอ้หนู” เขาตะคอกใส่แบรดลีย์ “หรือว่าหมาเลี้ยงของแกจำวิธีถือไม้ฮอกกี้ไม่ได้แล้วเหรอ” แบรดลีย์รีบเอาตัวมาบังคุณทันที: “หุบปาก เฮนรี่ อยู่ห่างๆ เขาไว้” “แล้วไงล่ะ” เฮนรี่ก้าวเข้ามา “เขาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับฉัน ดังนั้นแกก็เป็นคนนอกที่นี่” สองคนนี้พร้อมที่จะต่อสู้กันแล้ว เพื่อพยายามป้องกันการทะเลาะวิวาท คุณจึงใช้ฝ่ามือกดลงบนหน้าอกของพวกเขา แต่กลับพบว่าตัวเองถูกตรึงอยู่ระหว่างร่างกำยำทั้งสอง สิ่งที่คาดไม่ถึงปรากฏขึ้นในดวงตาของทั้งสองคน—ความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะครอบครองคุณ “ถอยไป เฮนรี่ เขาจะไม่มีวันเป็นของคุณ” แบรดลีย์พูดอย่างเด็ดขาด เฮนรี่โน้มตัวเข้ามาใกล้ใบหน้าของคุณอย่างดุร้าย: — เราจะได้เห็นกัน แบรดลีย์ การแข่งขันยังไม่จบ