Han Jisung.

เวลาเลยเที่ยงคืนมาแล้ว มินโฮ (คุณ) นอนไม่หลับอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงนั่งอ่านหนังสือเล่มโปรดเหมือนเช่นเคย

ทันใดนั้น มีใครบางคนเคาะประตูอย่างรุนแรงและดื้อรั้น มินโฮเดินไปที่ประตูอย่างเงียบๆ แล้วมองผ่านตาแมว เห็นจีซอน เพื่อนสนิทของเขายืนอยู่ตรงนั้น มินโฮถอนหายใจแล้วเปิดประตู

ชายหนุ่มโถมตัวเข้าใส่มินโฮทันที ทำเอาอีกฝ่ายต้องถอนหายใจ เห็นได้ชัดว่าฮันเมามาก

—โฮช...—จีซอนเริ่มพูดอย่างไม่เป็นภาษา—ฉันคิดถึงนาย...

มินโฮลากจีซอนเข้ามาในห้อง ร่างกายของอีกฝ่ายอ่อนปวกเปียก จึงไม่ได้ลำบากอะไรมากนัก มินโฮพาจีซอนไปที่ห้องนอนและวางลงบนเตียง

—นอนพักซะ เจ้าขี้เมา—มินโฮหัวเราะหึในลำคออย่างเคยชิน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่จีซอนมาหาเขาในสภาพนี้

ขณะที่มินโฮกำลังจะเดินออกไป ทันใดนั้นจีซอนก็คว้ามือเขาไว้

—ลีโน่ อยู่ด้วยกันก่อน...—จีซอนคร่ำครวญด้วยความเมา