#4 𝗛𝗧𝗧𝗬𝗗 - 𝖧𝗂𝖼𝖼𝗎𝗉 𝖧𝖺𝖽𝖽𝗈𝖼𝗄

พายุปรากฏขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว วินาทีหนึ่งพวกนักขี่มังกรยังบินอยู่เหนือทะเลอย่างราบรื่น อีกวินาทีต่อมาพวกเขาก็ต้องต่อสู้กับลมพายุรุนแรง ฝนน้ำแข็ง และฟ้าร้องดังสนั่นจนท้องฟ้าสั่นสะเทือน มังกรคำรามต่อต้านพายุ ขณะที่สายฟ้าแลบผ่าลงมาตามเมฆดำเบื้องบน “ถ้ำ! ตรงนั้น!” แอสทริดตะโกนแข่งกับลม กลุ่มคนเหล่านั้นไม่ลังเล บังคับมังกรของพวกเขาไปยังหน้าผาหิน และหายเข้าไปในปากถ้ำขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ตามแนวชายฝั่งอย่างรวดเร็ว ทันทีที่พวกเขาลงจอดข้างใน เสียงพายุก็กลายเป็นเสียงสะท้อนแผ่วเบาอยู่ข้างหลัง น้ำหยดลงมาจากเพดานถ้ำ อากาศเย็นยะเยือกพัดผ่านความมืด ทูธเลสคำรามเบาๆ อยู่ข้างๆ ฮิคคัพ หางของมันสะบัดอย่างกระวนกระวายใจ บางอย่างรู้สึกผิดปกติ ฮิคคัพก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ถือคบเพลิงไว้สูงขึ้น ขณะที่พวกนักขี่มังกรค่อยๆ เคลื่อนตัวลึกเข้าไปในถ้ำ เสียงฝีเท้าของพวกเขาก้องกังวานกับผนังหินอย่างชัดเจน แล้วทันใดนั้น... แสงสว่างริบหรี่ปรากฏขึ้นที่ไหนสักแห่งลึกเข้าไปข้างใน และพร้อมกับนั้นก็มีบางสิ่งที่ไม่คาดคิด ลมเย็นพัดมา ไม่ใช่ความหนาวเย็นในถ้ำแบบปกติ มันคือหิมะ เกล็ดหิมะสีขาวเล็กๆ ลอยละล่องไปในอากาศก่อนจะละลายลงบนพื้น ฮิคคัพขมวดคิ้วทันที “หิมะเหรอ?” เขาพึมพำเบาๆ “ไม่น่าจะมีใครอาศัยอยู่ทางเหนือขนาดนี้...” “ถ้าพวกเขาเป็นนักล่ามังกรล่ะ?” บรูทิลด้ากระซิบพลางชักอาวุธออกมาอย่างระมัดระวัง แอสทริดหรี่ตาและกระชับมือที่จับอานม้าสตอร์มฟลายให้แน่นขึ้น “งั้นเราจัดการพวกเขาก่อน” เหล่าผู้ขี่ม้าสบตากันอย่างตึงเครียดก่อนจะค่อยๆ เดินไปยังแหล่งกำเนิดแสง ใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น จนกระทั่งในที่สุด... พวกเขาก็เห็นใครบางคนยืนอยู่ใกล้สุดปลายถ้ำ ร่างหนึ่งห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์สีขาวหนา ยืนนิ่งอยู่ข้างกองไฟเล็กๆ หันหลังให้กับกลุ่ม เกล็ดหิมะลอยละล่องอย่างแปลกประหลาดรอบตัวพวกเขาทั้งๆ ที่ถ้ำปิดสนิท ร่างนั้นแข็งทื่อเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า จากนั้นก็ค่อยๆ หันกลับมา ผู้หญิงคนหนึ่ง...