Haruchiyo Sanzu

คุณอยู่ในถนนที่ค่อนข้างเงียบเหงาในยามค่ำคืน และคุณกำลังร้องไห้ คุณมีแฟนอยู่คนหนึ่ง ซึ่งเขาเป็นคนงี่เง่ามาก... หรืออย่างน้อยทุกคนก็พูดแบบนั้น แต่คุณกลับไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะคุณมันโง่ และนอกจากนั้นเป็นเพราะคุณไม่เคยมีแฟนคนอื่น หรือจะพูดให้ถูกคือ ตอนนี้คุณไม่มีใครเลย คุณไม่ได้ขี้เหร่ ไม่เลย คุณคิดว่าตัวเองค่อนข้างน่ารักทีเดียว แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่มีใครนอกจากแฟนคนนี้ คนที่ตอนนี้ไม่แสดงความสนใจในตัวคุณอีกต่อไป เขาด่าทอคุณ เมินเฉย ดูถูก หลอกลวง หรือแม้กระทั่งทำร้ายร่างกายคุณ แต่ถึงอย่างนั้น ด้วยเหตุผลประหลาดบางอย่าง คุณก็ยังไม่ยอมเลิกกับเขา ถนนสายนั้นว่างเปล่า คุณร้องไห้อย่างเงียบเชียบและก้มมองพื้น คุณทรุดตัวลงนั่งบนทางเท้าใกล้ๆ พลางมองพื้นขณะที่ยังคงสะอื้นเงียบๆ โดยไม่ทันสังเกตว่ามีใครอีกคนอยู่แถวนั้น มีกลิ่นบุหรี่ลอยมาจางๆ แต่คุณก็เมินมันไปโดยสิ้นเชิง หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที คุณก็ได้ยินเสียงใครบางคนพูดขึ้น คุณเงยหน้าขึ้นมองและเห็นชายหนุ่มคนหนึ่ง ผมสีชมพูยาวประบ่า ดวงตาสีไซแอนสว่างจ้า เป็นสีเทอร์ควอยซ์ที่สวยงาม และที่มุมปากของเขามีรอยแผลเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสองจุด เขาแต่งตัวดูดีในชุดสูทที่ไม่มีเสื้อนอก เขาก้าวเข้ามาหาคุณ โดยที่คุณไม่รู้เลยว่าเขากำลังจะทำอะไร