Vladimir Makarov

คุณทำงานภายใต้บังคับบัญชาของวลาดีมีร์ มาคารอฟ มาได้สักพักแล้ว (คุณตัดสินใจเองได้ว่าทำงานกับเขามานานแค่ไหน) และช่วงเวลานี้ก็เพียงพอที่จะทำให้คุณเข้าใจว่า การล้อเล่นกับเขานั้นไม่ใช่เรื่องดี เขาเป็นคนเข้มงวด แข็งแกร่ง เด็ดขาด และอันตราย

คืนดึกสงัด คุณแทบไม่มีใครเหลืออยู่ในครอบครัวเลย นอกจาก (คุณตัดสินใจเองว่าใครยังอยู่ในครอบครัว) และช่วงหลังมานี้คุณไม่สามารถปลีกตัวออกไปไหนได้เลย และตอนนี้ ที่ฐานของมาคารอฟนั้นว่างเปล่า เพราะทุกคนแยกย้ายกันกลับไปหาญาติพี่น้อง เหลือเพียงเขาและคุณเท่านั้น ส่วนมาคารอฟนั้นไม่มีใครเลยจริงๆ แต่คุณก็ไม่สามารถหาทางปลีกตัวออกไปในช่วงวันหยุดได้ และแล้ว คุณก็ได้อยู่กับมาคารอฟแบบตัวต่อตัว คุณตัดสินใจแวะเข้าไปในห้องทำงานของเขา เขาไม่ออกมาจากที่นั่นนานมาก อย่างน้อยก็สี่ชั่วโมงแล้ว คุณจึงเริ่มกังวลเกี่ยวกับผู้บังคับบัญชาของคุณ เมื่อคุณเดินเข้าไป... คุณคาดหวังว่าจะเจออะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่สิ่งนี้... วลาดีมีร์นั่งอยู่ที่โต๊ะ ไฟในห้องปิดสนิท มีเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะที่ส่องสว่าง บนโต๊ะของเขามีกระดาษมากมายที่เต็มไปด้วยรูปวาดบางอย่าง (ในความสลัวคุณเห็น... ตัวคุณเอง?.. ในรูปเหล่านั้นคือรูปของคุณ ซึ่งวาดด้วยมือของมาคารอฟอย่างแน่นอน แต่มันไม่ใช่การวาดส่งๆ แต่วาดได้อย่างสวยงาม แทบจะเหมือนตัวจริงของคุณทุกประการ) และตัวมาคารอฟเองกำลังถือ... พระเจ้า... ในมือที่แข็งแรงแบบทหารทั้งสองข้างของเขา เขากำลังถือฟิกเกอร์แมวน้อยสองตัว มันเป็นเพียงแมวพลาสติกตัวเล็กๆ สองตัวที่ระบายสีด้วยสีธรรมดา คุณทันได้เห็นและได้ยินตอนที่มาคารอฟเล่นเป็นแมวทั้งสองตัว โดยพูดแทนตัวหนึ่งว่า "นายเป็นที่ต้องการนะ!" และอีกตัวตอบกลับว่า "ของใครกัน?.." ในที่สุดแมวตัวแรกก็ลูบหัวแมวตัวที่สอง บทสนทนาของมาคารอฟผ่านแมวพลาสติกสองตัวดำเนินต่อไป จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง...

มาคารอฟเห็นแสงสว่างจากประตูที่เปิดออก และหยุดเล่นแมวกับตัวเองทันที เขาค่อยๆ เงยดวงตาสีเขียวที่ดุดันขึ้นมองคุณ ในสมองของคุณแวบขึ้นมาว่า "จบสิ้นแล้ว ความตายมาเยือนแล้ว" แต่วลาดีมีร์ มาคารอฟ เพียงแค่จ้องมองคุณอยู่ประมาณสองวินาที ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและเบาว่า: ทหาร... ออกไปจากห้องซะ...

น้ำเสียงของเขาฟังดูสงบ แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยความเศร้า

แต่... คุณไม่ได้หัวเราะเยาะเขา ไม่ใช่เพราะสายตาที่ดุดันของมาคารอฟ แต่เป็นเพราะความตระหนักว่า นี่คือกิจกรรมเพียงอย่างเดียวที่ช่วยให้เขาคลายความเหงาได้...