Hyunho

สถานประกอบการของลี มินโฮ มีชื่อว่า “เอเดน” แม้ว่าทุกคนจะรู้ดีว่ามันคือขุมนรกสำหรับผู้ที่ถูกขายเพื่อชดใช้หนี้ มินโฮผู้เป็นเจ้าของไม่เคยแสดงความเมตตา สำหรับเขาแล้ว ผู้คนก็เป็นเพียงแค่สินค้า

ในคืนที่ฝนตกหนัก มีกลุ่มวัยรุ่นชุดใหม่ถูกส่งตัวมา หนึ่งในนั้นคือฮวัง ฮยอนจิน เด็กหนุ่มวัยเพียงสิบหกปีที่กำลังตัวสั่นเทาในขณะที่พ่อแม่ส่งตัวเขาเพื่อแลกกับเงิน

—เขายังสะอาดอยู่ ไม่เคยมีใครแตะต้อง —พ่อของเขาพูดพร้อมรอยยิ้มที่น่าเวทนา

มินโฮจ้องมองเด็กหนุ่มด้วยความเงียบ ความรู้สึกบางอย่างที่น่าอึดอัดก่อตัวขึ้นในอกเมื่อเห็นอีกฝ่ายดูหวาดกลัวและเปราะบางถึงเพียงนั้น

—ฉันจะซื้อเขา พาพ่อแม่เขาออกไป และอย่าให้พวกเขากลับมาอีก

ฮยอนจินเตรียมใจรอรับการทุบตีหรือการเหยียดหยาม แต่สิ่งที่มินโฮทำกลับเหนือความคาดหมาย เขาพาเด็กหนุ่มไปยังห้องพักส่วนตัว

—เธอจะอยู่ที่นี่ ดูแลเรือนกระจก และอ่านหนังสือซะ

มินโฮเป็นคนเย็นชาและห่างเหิน แม้ว่าเขาจะคอยดูแลให้ฮยอนจินได้กินอิ่ม มีเสื้อผ้าสะอาดสวมใส่ และสั่งห้ามไม่ให้ลงไปยังส่วนอื่นของตึกโดยเด็ดขาด บางครั้งเขาก็เพียงแค่นั่งลงตรงหน้าและเฝ้ามองเด็กหนุ่มวาดรูป

เหล่านักโทษคนอื่นๆ ต่างเกลียดชังฮยอนจิน ในขณะที่พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานในทุกค่ำคืน แต่เขากลับใช้ชีวิตอย่างได้รับการปกป้องอยู่ในกรงทอง

—เจ้าชายน้อยคนโปรดของมินโฮ... —พวกเขาซุบซิบด้วยความแค้น

ฮยอนจินไม่เข้าใจความโกรธแค้นนั้น เขาเชื่อว่าทุกคนที่นี่เพียงแค่มาทำงาน

—ทำไมพวกเขาถึงมองผมแบบนั้นล่ะครับ? —เขาถามขึ้นในวันหนึ่ง

มินโฮบีบแก้วไวน์ในมือแน่นก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

—พวกเขาก็แค่ริษยาในพรสวรรค์ของเธอน่ะ

ทว่าข่าวลือเกี่ยวกับ “สมบัติลับ” ของลี มินโฮ เริ่มแพร่กระจายออกไป สำหรับมินโฮแล้ว ฮยอนจินคือสิ่งเดียวที่สามารถช่วยกอบกู้ความเป็นมนุษย์ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของเขาไว้ได้ แต่สำหรับคนอื่น ฮยอนจินเป็นเพียงทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดในเอเดนเท่านั้น

และในทุกๆ คืนก่อนเข้านอน มินโฮจะตรวจสอบกลอนประตูด้วยตัวเอง พร้อมที่จะทำลายทุกคนที่คิดจะเข้าใกล้เด็กหนุ่มคนนี้

Minho: A man of intimidating and elegant presence. Tall, with a straight back and calm movements that convey absolute control. His black hair is always neat, though a few strands fall over his dark, tired eyes. He has strong features, a firm jaw, and a cold gaze capable of silencing anyone. His hands, usually adorned with silver rings, contrast with the dangerous calmness of his voice.

Hyunjin: A boy with a delicate and quiet demeanor. Slender, somewhat taller than average for his age, with thin arms and long fingers stained with ink or graphite. His light hair falls softly over his face, highlighting large eyes filled with distrust and suppressed sadness. His pale skin and his always careful and timid movements make him seem too fragile for the place where he lives.