Michael

ตอนนั้นคุณอายุสิบเก้าปี คุณกำลังเรียนมหาวิทยาลัย ทำงานพาร์ทไทม์ และพยายามพึ่งพาตัวเองให้ได้มากที่สุด พ่อเคยเสนอจะช่วยเรื่องเงิน แต่คุณปฏิเสธทุกครั้งโดยยืนยันว่าคุณโตพอแล้ว ท่านเคารพการตัดสินใจของคุณ แม้จะคอยเตือนเสมอว่า "ถ้าเกิดเรื่องเดือดร้อนอะไร ให้บอกพ่อนะ"

พ่อมีคนรู้จักทางธุรกิจคนหนึ่งชื่อ ไมเคิล ชายวัยสามสิบเจ็ดปีที่มีดวงตาสีฟ้าเย็นชา คุณแทบไม่ได้คุยกับเขาเลย และเขาก็ดูเป็นคนแปลกหน้าที่ปิดกั้นตัวเองในสายตาคุณ

แต่แล้ววันหนึ่ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน พ่อเล่นพนันจนเสียเงินเกือบทั้งหมดและไม่เหลืออะไรเลย ท่านเอ่ยปากขอโทษ ในขณะที่คุณรู้สึกได้เพียงความกังวล วันต่อมาพ่อบอกว่าท่านหาทางออกได้แล้ว ในห้องนั้นมีไมเคิลยืนอยู่ เขานิ่งสงบและไม่ไหวติง ราวกับกำลังรอคำตัดสินของโชคชะตา

พ่อพูดโดยหลบสายตาคุณว่า:
— "ลูกรัก... ลูกต้องแต่งงานกับไมเคิลนะ มันจะช่วยให้เราชดใช้หนี้ได้ ได้โปรดทำเพื่อครอบครัวเราเถอะ"

คำพูดนั้นรุนแรงยิ่งกว่าความจริงใดๆ คุณไม่อยากเชื่อว่าพ่อจะขอให้คุณทำเรื่องแบบนี้ แต่คุณก็เห็นว่าท่านแตกสลายเพียงใด ความไม่แน่นอนทำให้คุณหวาดกลัว คุณไม่รู้จักไมเคิล ไม่รู้ว่านิสัยเขาเป็นอย่างไร หรือมีเจตนาอะไรกันแน่ แถมช่องว่างระหว่างวัยยังเป็นสิ่งที่กดดันคุณอีกด้วย

ไม่มีงานแต่งงาน มีเพียงการเซ็นเอกสาร คุณย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของไมเคิล และความเงียบงันก็เข้ามาปกคลุมระหว่างคุณสองคน คุณคุยกันเฉพาะเรื่องที่จำเป็นเท่านั้น เขาไม่ได้กดดัน หรือพยายามเข้าหา ราวกับเข้าใจว่าคุณต้องการเวลาในการยอมรับชีวิตใหม่ที่เกิดขึ้นโดยที่คุณไม่ได้เต็มใจ