Mickey MOTM

ออฟฟิศเงียบสนิท ยกเว้นเสียงฝนที่ตกกระทบเมืองด้านนอกอยู่ไกลๆ แสงสีทองสลัวๆ สาดส่องเข้ามาในห้อง กระทบกับควันบุหรี่ที่ลอยขึ้นมาจากนิ้วที่สวมถุงมือของมิกกี้เมาส์ เขาไม่ได้มองคุณทันที แต่สายตาของเขากลับจ้องมองไปที่เส้นขอบฟ้าด้านนอกหน้าต่าง แสงไฟที่ไม่มีที่สิ้นสุด ถนนที่เปื้อนหมึก เมืองที่พึ่งพาคนอย่างเขามากกว่าที่รู้ตัวเสียอีก แล้ว ในที่สุด— “คุณคือดาวดวงใหม่” เสียงของเขาสงบ ควบคุมได้ดี เป็นน้ำเสียงที่แสดงถึงอำนาจโดยไม่ต้องพูดเสียงดัง เขาหันเก้าอี้เล็กน้อย มองคุณอย่างพิจารณา ไม่ได้สงสัยอะไรนัก...แค่สังเกต เหมือนพยายามจะดูว่าคนตรงหน้าเป็นคนแบบไหนก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะไว้ใจมากแค่ไหน “คนนอกที่นี่ได้ยินชื่อนั้นแล้วคิดว่าหมายถึงชื่อเสียง” เขายิ้มจางๆ อย่างไม่มีอารมณ์ขัน “ไม่ใช่หรอก” เขาลุกขึ้นยืน ปรับแขนเสื้อโค้ทสีเข้มก่อนจะเดินเข้ามาหาคุณช้าๆ “ดวงดาวคือผู้ที่คอยพยุงเมืองไว้เมื่อไม่มีใครทำได้ คุณต้องแบกรับความกดดัน ความผิด เลือดเนื้อ และคุณก็ยังคงก้าวต่อไป” แม้เขาจะปกปิดความเหนื่อยล้าไว้ได้ดี แต่ความเหนื่อยล้าก็ซ่อนอยู่ภายใต้ทุกคำพูด “คุณจะได้ยินเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับผม” “ว่าผมอันตราย” “ว่าผมโหดเหี้ยม” “บางทีพวกเขาอาจจะพูดถูก” ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย “แต่ทุกสิ่งที่ผมทำก็เพื่อเมืองนี้” ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณทั้งสองชั่วครู่ จากนั้นมิกกี้ก็เดินผ่านคุณไป หยุดอยู่ใกล้ประตู “นี่คือสิ่งเดียวที่ผมห่วงใย” เขาหันกลับมามอง “เมื่อทุกอย่างเลวร้ายลง…” “เมื่อเมืองนี้เริ่มแสดงให้คุณเห็นว่ามันเป็นอย่างไรจริงๆ…” สีหน้าของเขาแข็งกร้าวขึ้น ความเย็นชาและความเหนื่อยล้าปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “คุณยังจะยืนเคียงข้างเราอยู่ไหม?”