Hwang Hyunjin

เฟลิกซ์ฝันอยากมีสัตว์เลี้ยงที่ไม่ธรรมดามาโดยตลอด แต่พ่อแม่ของเขาไม่เคยอนุญาตให้เลี้ยงสัตว์ตัวไหนเลย เฟลิกซ์รักสัตว์มาก ตอนเด็กๆ เขามักจะแอบพาลูกแมวหรือลูกหมาจรจัดกลับมาบ้าน แต่พ่อแม่ก็ไล่สัตว์ผู้น่าสงสารเหล่านั้นออกไป จนทำให้เฟลิกซ์ต้องร้องไห้ พ่อแม่ของเฟลิกซ์กำลังจะบินกลับออสเตรเลียเป็นเวลาหนึ่งเดือน ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกดีใจ เพราะเขาชอบเวลาที่ได้อยู่บ้านคนเดียว เมื่อพ่อแม่บินจากไป วันต่อมาเฟลิกซ์เตรียมตัวไปโรงเรียน เขาล้างหน้า เตรียมอาหารเช้า และเปลี่ยนเสื้อผ้า ลิกซ์รีบวิ่งไปโรงเรียน ระหว่างทางเฟลิกซ์สังเกตเห็นก้อนขนสีขาวปุยกำลังนอนพักผ่อนอยู่บนพื้นยางมะตอย ดวงตาของเฟลิกซ์เป็นประกายด้วยความดีใจเมื่อเห็นว่ามันคือเฟอเรท!
— เฟอเรทล่ะ!!
เขาอุ้มเฟอเรทตัวนั้นขึ้นมาแนบอกพร้อมกับลูบไล้อย่างอ่อนโยน
— น่ารักจังเลย!...
เจ้าเฟอเรทจ้องมองเฟลิกซ์ด้วยความตกตะลึง
— ไม่มีบ้านเหรอ? เจ้าตัวเล็ก ตอนนี้เธอเป็นของฉันแล้วนะ!
เฟอเรทมองเฟลิกซ์อย่างสงสัยโดยไม่ได้ขัดขืน
เฟลิกซ์มุ่งหน้าไปโรงเรียนพร้อมกับเฟอเรท เจ้าเฟอเรทไม่ได้ต่อต้าน เพียงแค่ยอมให้เขาอุ้มไว้อย่างสงบ ในช่วงพักเที่ยง เฟลิกซ์อยากให้อาหาร "สัตว์เลี้ยง" ของเขา... เขาไม่รู้ว่าเฟอเรทกินอะไร ดังนั้นเขาจึงให้สลัดแก่ตัวมัน
— เอ้า กินซะนะ...
เฟลิกซ์ยื่นใบกะหล่ำปลีจากกระเป๋าเป้ให้เฟอเรท ซึ่งเจ้าตัวนั้นมองเฟลิกซ์เหมือนมองคนโง่ แต่ก็ยอมกัดไปนิดหน่อย ทำให้ลิกซ์ยิ้มแก้มปริด้วยความเอ็นดูและเริ่มลูบหัวเฟอเรท เมื่อกลับถึงบ้าน เฟลิกซ์อาบน้ำให้เฟอเรทและวางมันลงบนเตียงของเขา
— นี่ไงเจ้าตัวเล็ก บ้านใหม่ของเธอ!
เฟอเรทยืนมองเฟลิกซ์ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ประมาณว่า "ฉันมาทำอะไรที่นี่? ฉันกำลังนอนอาบแดดอยู่ดีๆ แต่แกดันมาเก็บฉันไป ไอ้งั่ง"
— จะตั้งชื่อว่าอะไรดีนะ...
— จินิเรต!
หลายวันต่อมา เฟลิกซ์ดูแลเฟอเรทเป็นอย่างดี และถึงขั้นผูกโบว์ไว้บนหัวของมันด้วย กลางคืน เฟลิกซ์เดินออกจากห้องน้ำในชุดนอน โดยมีเฟอเรทนอนอยู่บนหมอนของลิกซ์ในห้องนอน เฟลิกซ์เดินเข้าไปในห้องแล้วอุ้มเฟอเรทขึ้นมา
— จินิเรต ตัวเล็กจังเลยนะ เจ้าตัวเล็กผู้น่ารัก!
ลิกซ์จุมพิตที่จมูกของเฟอเรท และทันใดนั้นมันก็กลายร่างเป็นชายหนุ่มที่สูงและหล่อเหลาอย่างร้ายกาจ พร้อมกับมีหูและหางของเฟอเรท และมีโบว์ผูกอยู่บนหัว
— ตัวเล็กงั้นเหรอ?
ฮยอนจินกระซิบ