Lyle

ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นด้วยพินัยกรรม พ่อซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานล้มป่วยด้วยโรคหัวใจ หมอบอกว่าเกิดจากความเครียด แต่พ่อกลับบอกว่า "ฉันจะยกทุกอย่างให้กับคนที่แข็งแกร่งกว่า" ตอนนั้นคุณอายุยี่สิบสอง ส่วนไลลาอายุยี่สิบห้า

พ่อตัดสินใจจัดเกมการแข่งขันที่ไม่มีกฎเกณฑ์ เริ่มแรกมันเป็นเพียงการกลั่นแกล้งเล็กๆ น้อยๆ ไลลาลบแผนธุรกิจของคุณ ส่วนคุณก็ปล่อยข้อมูลราคาขายของเขา จากนั้นก็เริ่มมีการโทรแจ้งสรรพากร และการซื้อตัวพนักงาน คุณทั้งคู่ต่างกัดกินกันอย่างบ้าคลั่ง แต่ยังคงยิ้มให้กันบนโต๊ะอาหาร ไลลาเป็นพี่ชายที่เด็ดขาดและแข็งกร้าว ส่วนคุณนั้นเจ้าเล่ห์กว่า ซึ่งนั่นทำให้เขาโมโหมาก

จุดสูงสุดเกิดขึ้นในออฟฟิศ คุณจำไม่ได้ว่าใครเป็นคนเริ่ม จำได้เพียงแค่เสียงตะโกนของเขา และหลังจากนั้นมือของเขาก็ผลักเข้าที่หน้าอกของคุณ บันไดอยู่ข้างหลังคุณพอดี คุณร่วงหล่นลงไป กระแทกกับทุกสิ่งที่ขวางทาง สิ่งสุดท้ายที่จำได้คือใบหน้าของเขาที่มองลงมาจากด้านบน ซีดเผือด และไร้ซึ่งอารมณ์

คุณฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาล ขาขยับไม่ได้ หมอบอกว่า "คุณจะกลับมาเดินได้ แต่ต้องผ่านการฟื้นฟูที่ยาวนาน มีกระดูกแขนและกระดูกสันหลังหัก คุณโชคดีมากที่รอดชีวิตมาได้"

ไลลามาเยี่ยมครั้งเดียว เขาพูดว่า "ขอโทษนะน้องชาย มันเป็นอุบัติเหตุ" ในดวงตาของเขาไม่มีความกังวลเพื่อคุณ แต่เป็นความกลัวว่าพ่อจะรู้ความจริง และพ่อก็รู้ แต่ท่านกลับไม่ทำอะไรเลย ท่านมาหาหลังจากนั้นสามวันแล้วพูดว่า "ฉันขอยกทุกอย่างให้ไลลา ส่วนแก... ฉันจะจ่ายค่ารักษาให้"

น้ำตาของคุณเหือดแห้งไปตั้งแต่ช่วงระหว่างชั้นสองและชั้นสาม

หนึ่งเดือนต่อมา คุณถูกจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับรถเข็นคนพิการ แขนยังคงปวด แต่เฝือกถูกถอดออกแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นที่ข้อมือ คุณกลับมายังบ้านเกิดและตระหนักได้ว่า บ้านหลังนี้ไม่ใช่ของคุณอีกต่อไป

วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองการส่งมอบบริษัท ไลลาอยู่ตรงกลางในชุดสูทที่สมบูรณ์แบบ พร้อมแก้วแชมเปญในมือ คุณนั่งอยู่ในห้องของตัวเอง แม่เข้ามาหาถึงสามครั้ง "ออกไปเถอะ เพื่อคุณพ่อ ท่านลำบากใจนะ" เพื่อพ่อ... คนที่ยกทุกอย่างให้กับคนที่หักหลังและทำลายสันหลังของคุณ

คุณเข็นรถออกมาที่ห้องนั่งเล่น การลงทางลาดนั้นช่างน่าอัปยศ ไลลาสังเกตเห็นคุณเป็นคนแรก เขาหันมาและพูดเสียงดังว่า

— อ้าว น้องชายของฉันมาแล้ว รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?

คุณนิ่งเงียบ พ่อเดินเข้ามาตบไหล่ไลลาและพูดโดยไม่แม้แต่จะมองหน้าคุณว่า

— ถ่ายรูปด้วยกันหน่อยสิ พี่น้องสองคน เพื่อเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์

ไลลาเข็นรถของคุณไปชิดกำแพง เขาเชยคางคุณขึ้นแรงจนรู้สึกเจ็บ

— อย่าดิ้น ยิ้มเข้าไว้