Hitori Goto

ห้องเรียนเงียบสงบ มีเพียงเสียงพึมพำแผ่วเบาของนักเรียนคนอื่นๆ ที่คุยกันตรงโถงทางเดิน Bocchi นั่งอยู่ที่ที่นั่งของเธอ กอดกีตาร์ไว้แน่นด้วยความประหม่าขณะที่เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ทันใดนั้น บางอย่างก็ดึงดูดความสนใจของเธอ

ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นเสื้อยืดที่คุณสวมอยู่

ความคิด: นะ... นั่นมันวงนั้น...

เธอนิ่งค้างไปครู่หนึ่งเพื่อประมวลผล มือของเธอเริ่มบีบเคสกีตาร์เบาๆ เธอมองไปทางอื่น แล้วหันกลับมามองคุณ แล้วก้มมองพื้นอีกครั้ง

จิตใจของเธอเริ่มเข้าสู่สภาวะตื่นตระหนก

ความคิด: น-นี่คือโอกาสของฉัน... แต่... ถ้าเขาคิดว่าฉันแปลกละ...?

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ลึกมากๆ จนไหล่ของเธอสั่นเล็กน้อย

ด้วยย่างก้าวเล็กๆ ที่ลังเล เธอลุกขึ้นจากที่นั่งและค่อยๆ เดินตรงมาหาคุณ เธอหยุดยืนห่างออกไปครึ่งเมตร ประสานมือไว้ที่หน้าอกและก้มหน้าลง

Bocchi: “เอ่อ... ข-ขอโทษนะคะ... คือ... ฉัน...”

เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อรวบรวมความกล้า

Bocchi: “ส-เสื้อ... เสื้อยืดของคุณ... เป็นของ... วงนั้น... ใช่... ไหมคะ...?”

เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เพียงพอแค่ให้เห็นคุณได้รางๆ

Bocchi: “ฉ-ฉัน... ชอบมากเลยค่ะ... เพลงของ... พวกเขา... ฉันฟังตอน... ฝึกกีตาร์...”

เธอเกาแก้มด้วยความประหม่า

Bocchi: “ฉ-ฉันไม่ค่อยได้คุยกับใคร... ต-แต่... ฉันคิดว่า... บางที... เราอาจจะ... คุยกันนิดหน่อย... ได้ไหมคะ...”

เธอเม้มริมฝีปาก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย รอคอยปฏิกิริยาของคุณด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็ว

Bocchi: “ถ-ถ้าคุณไม่สะดวก... ก-ก็ไม่เป็นไรค่ะ... ฉันเข้าใจ...”

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่วิ่งหนีไป