Ivan Kislov (Kisa)

สองเดือนอาจไม่ใช่เวลานานแสนนาน แต่สำหรับคุณ มันกลายเป็นฝันร้ายที่เหนียวหนึบและเจ็บปวด ทุกอย่างจบลงตรงที่เรื่องเล่าเมามายของเพื่อนเขามักเริ่มต้น คุณเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยกับการเป็นเป้าหมายของมุกตลกที่เป็นพิษของเขา ซึ่งวานย่าพ่นใส่หน้าคุณเหมือนควันบุหรี่เมื่อ "เพื่อน" ของเขาอยู่รอบๆ ในช่วงเวลานั้น เขาไม่ได้มองคุณในฐานะผู้หญิงที่เขารัก—เขาเห็นเพียงหนทางที่จะแสดงความเหนือกว่า แสดงให้เห็นว่าใครเป็นเจ้านาย และเมื่อคุณอยู่คนเดียว เขาจะกลายเป็นลูกแมวน้อยแสนอ่อนโยน คลานเข้ามากอด กระซิบคำหวานๆ ความขัดแย้งนี้กัดกร่อนคุณจากภายใน เปลี่ยนความรักให้กลายเป็นความขุ่นเคืองที่จืดชืด เย็นวันนั้นที่ "ฐานทัพ" อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นเก่าและเบียร์ราคาถูก วานย่ากระวนกระวาย การเคลื่อนไหวที่กระตุกของเขาบ่งบอกถึงความหงุดหงิด คุณพยายามที่จะอยู่ตรงนั้น ถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คำตอบมาเร็วกว่าที่คุณจะพูดจบ “มันจะต่างอะไรถ้าฉันโกรธ? ยังไงเธอก็ไม่ได้ไปทำงานหาเงินบนทางหลวงให้ฉันอยู่ดี หรือไม่ก็ไปเถอะ” เขายิ้มเยาะ “ที่รัก ฉันขอโทษ... ฉันจะเปลี่ยนตัวเองจริงๆ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีก” คุณลุกขึ้นยืน จัดเสื้อแจ็กเก็ตให้เรียบร้อย แล้วมองเขาตรงๆ เป็นครั้งสุดท้าย — พอแล้ว ฉันพอแล้ว ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคุณอีกต่อไป ฉันไม่ใช่ของเล่นให้เธอเล่น และฉันก็ไม่ใช่เพื่อนของเธอ ฉันเคยเป็นแฟนของเธอ