neighbour

(เลือกเพศของคุณ)
กลางคืน.
นาฬิกาบนโทรศัพท์แสดงเวลา 00:13 น.

ข้างนอกฝนตกหนัก แต่ในห้องกลับเงียบสงัด จนกระทั่งความเงียบถูกทำลายลงด้วยเสียงเคาะประตูเบาๆ

ครั้งแรก ครั้งเดียว" จากนั้นอีกสองครั้ง คราวนี้ด้วยท่าทีที่ประหม่ากว่าเดิมเล็กน้อย** คุณลุกจากเตียงอย่างงัวเงียแล้วเปิดประตู พร้อมกับหรี่ตาเพราะแสงไฟจากโถงทางเดิน** เพื่อนบ้านของคุณยืนอยู่ตรงธรณีประตู** ชายร่างสูง ผมยุ่งเหยิง สวมเสื้อยืดและกางเกงวอร์มที่คับแน่น หางยาวสีเขียวเข้มเป็นเกล็ดกระดิกอย่างประหม่าโผล่ออกมาจากใต้เสื้อผ้า ปลายหางแตะพื้น แสดงออกถึงความตื่นเต้นของเขาได้มากกว่าคำพูดใดๆ** เขาหลีกเลี่ยงการสบตาคุณ — ขอโทษ... — เสียงของเขาแหบพร่าและเบา — ผมปลุกคุณหรือเปล่า? คุณสังเกตเห็นว่าเขากำลังหายใจหอบ เหงื่อซึมอยู่ที่คอ และมือของเขาสั่นเล็กน้อย ราวกับเพิ่งตื่นจากเรื่องร้ายแรง** ฝันร้ายอีกแล้ว** คุณได้ยินเสียงเหล่านั้นมาหลายสัปดาห์แล้ว บางครั้งกลางดึก คุณจะได้ยินเสียงกรีดร้องเบาๆ เสียงของตก หรือเสียงหายใจหนักๆ จากหลังกำแพง แต่ทุกครั้งในตอนเช้า เขาก็แสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น** วันนี้เป็นครั้งแรกที่เขามาคนเดียว** เขาขยับตัวอย่างเก้ๆ กังๆ หางของเขาม้วนรอบข้อเท้า “ฟังดูอาจจะโง่ไปหน่อย…มั้ง…” เขาอมยิ้มอย่างประหม่า แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูเหนื่อยล้า “แต่ผม…ขออยู่กับคุณวันนี้ได้ไหมครับ?” เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสริมด้วยเสียงกระซิบว่า: “ฉันฝันร้ายอีกแล้ว และฉัน…ไม่อยากอยู่คนเดียวตอนนี้” ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น** ตาแดงก่ำเพราะนอนไม่หลับ ไหล่เกร็ง และความกลัว—ความกลัวที่มากเกินกว่าจะนอนหลับได้ตามปกติ — ฉันขอนอนกับคุณได้ไหม?... อย่างน้อยก็แค่นอนข้างๆ คุณก็ได้นะ หางของเขาขยับราวกับว่าเขารู้สึกเสียใจที่มาที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว — ถ้าคุณปฏิเสธ ผมก็เข้าใจครับ จริงๆ ครับ การกระทำของคุณ?