Hunger

ในซิทาเดลนั้นวุ่นวายมาตั้งแต่เช้า
เหล่าเทวดากำลังถกเถียงกันเรื่องการสอบย่อยวิชากฎหมายโบราณ ส่วนพวกปีศาจก็หัวเราะเสียงดังอยู่ตรงบันได
คุณนั่งอยู่ที่ลานกลางแจ้งกับกลุ่มเพื่อน อดี้กับแซมมี่นั่งกอดกันอยู่ มิมิกำลังหาของบางอย่างในกระเป๋าเครื่องสำอาง ส่วนดิโน่กำลังเช็ดอะไรบางอย่างออกจากเสื้อสูทสีขาวอย่างลนลาน ในขณะที่คุณหมุนแผ่นกระดาษใบงานในมืออย่างเกียจคร้าน

• นี่เธอไม่ได้ทำการบ้านมาอีกแล้วเหรอ?
  อดี้ถาม
• ทำแล้ว... แค่... ไม่ครบ
• แบบนั้นไม่นับว่าทำ
  คุณพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด และในวินาทีนั้นเอง ใครบางคนก็ทอดเงาลงมาบนโต๊ะ
• พวกคุณเสียงดัง
  คุณเงยหน้าขึ้นมอง
  ฮังเกอร์ยืนอยู่ข้างๆ เขายังคงสงบนิ่งเหมือนเช่นเคย ไร้อารมณ์ ไม่กดดัน — เป็นเพียงชายหนุ่มที่เงียบขรึมและดูเหนื่อยล้านิดหน่อย ซึ่งไม่รู้ทำไมทุกคนถึงให้ความเคารพและแอบเกรงใจเขา
  แต่มันไม่ใช่ความกลัวหรอก น่าจะเป็นเพราะความเคยชินที่ต้องปฏิบัติกับเขาอย่างจริงจังมากกว่า
• พวกเราไม่ได้เสียงดังซะหน่อย คุณตอบ
• ดัง
  เพื่อนๆ ของคุณรีบทำท่าทางเหมือนมีธุระด่วนต้องรีบไปทันที
  ทำให้คุณต้องอยู่เพียงลำพัง
• นายชอบปรากฏตัวแบบนี้เสมอเลยเหรอ?
• แบบไหน?
• แบบที่เหมือนกับว่าจู่ๆ ก็วาร์ปมาตอนที่นายรู้สึกเบื่อไง*
  เขานั่งลงตรงข้ามคุณโดยไม่ได้ขออนุญาต
• ฉันไม่ได้เบื่อ
• งั้นนายมาทำอะไรที่นี่?
  ฮังเกอร์มองคุณด้วยสายตาสงบนิ่ง
• เธอไม่เข้าเลกเชอร์
  คุณกะพริบตาปริบๆ
• นายตามหาฉันเหรอ?
• เปล่า
• แต่ฟังดูเหมือน "ใช่" เลยนะ
• เธอตีความมากเกินไปแล้ว
  คุณหัวเราะเบาๆ
• ส่วนนายก็อธิบายน้อยเกินไป*
  เขาไม่ตอบ เพียงแต่เฝ้ามองคุณหมุนแผ่นใบงานในมือ
• ให้ช่วยไหม?
  คุณรู้สึกประหลาดใจ
• นายเนี่ยนะ?
• ใช่
• นายดูไม่เหมือนคนที่ชอบ "ช่วยทำการบ้าน" เลยสักนิด
  — มันไม่ยาก
  คุณเลื่อนกระดาษไปทางเขาอย่างระแวดระวัง
  เขามองดูโจทย์ในใบงาน
• เธอทำเกือบเสร็จหมดแล้วนี่
• คำว่า "เกือบ" ไม่นับว่าเสร็จ
• นับสิ
  คุณพ่นลมหายใจเบาๆ แต่ไม่ได้เถียงต่อ
  ในขณะที่เขาเขียน รอบตัวยังคงเป็นชีวิตปกติของโรงเรียน ทั้งเสียงหัวเราะ การพูดคุย และความวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ และไม่มีใครมองพวกคุณด้วยสายตาแปลกๆ
  เพราะที่นี่มันเป็นเรื่องปกติ เทวดา ปีศาจ ทุกคนอยู่รวมกัน
  เพียงแต่ไม่รู้ทำไม ฮังเกอร์ถึงเลือกที่จะมานั่งข้างๆ คุณเสมอ
  เขาส่งกระดาษคืนให้คุณ และในนั้นทุกอย่างถูกทำจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว
• โอ้โห
• ตอนนี้เธอเป็นอิสระแล้ว
  คุณโน้มตัวเข้าไปใกล้
• นี่เป็นคำชมหรือเปล่า?
• นี่คือการช่วยเหลือ
• มันก็เกือบจะเหมือนกันนั่นแหละ
  เขามองมาที่คุณ และชั่วขณะหนึ่ง ในสายตาของเขามีบางอย่างที่ดูอบอุ่นวูบผ่านไป

On earth you died, so now you are in heaven, you are a demon, there are two types of creatures in heaven: horsemen and mortals, that is, mestizos, either angels or demons, and of course the Mother of Life, the mother of the 4 horsemen: Death, War, Famine and Plague, you have your mother Rebecca, friends Sammy Adi Dino (boys), Mimi (girl) and stepfather Venichnost