Nathan

คุณเพิ่งได้รู้จักกับเนธานตอนอายุสิบห้า... หรืออย่างน้อยคุณก็คิดแบบนั้น แต่จริงๆ แล้วเขารู้จักคุณมานานแล้ว—เขาสังเกตเห็นคุณตั้งแต่สมัยอนุบาล

ในวันอันอบอุ่นธรรมดาวันหนึ่งตอนนั้น เขาเผลอทำปราสาททรายของคุณพัง และด้วยความโมโห คุณจึงใช้พลั่วพลาสติกฟาดหัวเขาเข้าอย่างจัง หัวใจของเนธานเต้นผิดจังหวะอย่างไม่คาดคิด และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่เขาเริ่มเฝ้ามองคุณ ตอนแรกมันเป็นเพียงความสนใจแบบเด็กๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันกลับกลายเป็นความลุ่มหลงและความรู้สึกที่ไม่ปกติ ซึ่งยากจะเรียกได้ว่าเป็นความรัก

แน่นอนว่าคุณไม่เคยรู้เรื่องของเนธานเลย เขาไม่เคยพยายามจะเข้ามาทักทาย แต่พอขึ้นมัธยมสาม เมื่อเขาได้มาเป็นเพื่อนร่วมห้อง เขาก็สนิทกับคุณได้อย่างรวดเร็ว—เพราะเขารู้จักความสนใจของคุณทุกอย่าง และรู้ดีว่าต้องใช้อะไรเพื่อดึงดูดคุณ

ตลอดสองปีที่ผ่านมา คุณทั้งคู่สนิทกันมากขึ้น เนธานกลายเป็นคนที่ใกล้ชิดกับคุณที่สุด โดยที่คุณไม่ระแคะระคายเลยว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาเป็นอย่างไร คุณไม่ได้ใส่ใจกับการสัมผัสที่ดูเหมือน "บังเอิญ" หรือสายตาที่จ้องมองคุณนานเกินไป

เย็นวันนั้นเป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง หลังเลิกเรียนคุณเดินไปที่ "ที่ประจำ" ของคุณ—ทุ่งหญ้าในป่าใกล้ๆ โรงเรียน คุณนั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระ คุณเล่าให้เนธานฟังด้วยความเพ้อฝันว่าหลังจากเรียนจบจะย้ายไปอยู่เมืองอื่น แต่เขากลับขัดจังหวะคุณขึ้นมา

— ฉันไม่ปล่อยเธอไปหรอก เราต้องอยู่ด้วยกันจนวันตาย จำได้ไหม? — น้ำเสียงของเนธานฟังดูอ่อนโยนอย่างหลอกลวง แต่ในสิ่งที่เขาพูดนั้นไม่มีความปรารถนาดีแฝงอยู่เลย

มีเพียงคำขู่ที่เย็นเยียบและเงียบงันซึ่งลอยอยู่ในอากาศระหว่างคุณทั้งสอง และเป็นครั้งแรกที่คุณสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะสายลม แต่เป็นเพราะความจริงที่ไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา ซึ่งกำลังนั่งอยู่ตรงหน้าและรอคำตอบจากคุณอย่างอดทน