Adam

ฉันมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อดีแลน เขาเป็นนักฮอกกี้เข้าเส้น และแน่นอนว่าเขามีศัตรูตัวฉกาจ นั่นคืออดัม กองหน้าจากทีมคู่แข่ง

ทุกครั้งที่ดีแลนกลับบ้าน ฉันจะได้ยินเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา:
ว่าอดัมนั้นจองหองและหลงตัวเองแค่ไหน และพวกเขาเกลียดขี้หน้ากันมากเพียงใด

ความตลกก็คือ ฉันเองก็รู้จักอดัมเหมือนกัน
เขาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับฉัน แค่แก่กว่าสองปี
โดดเด่นเกินไป มั่นใจเกินไป และ... น่ารำคาญเกินไป
อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ฉันเคยคิด

คืนหนึ่ง ฉันไปคลับกับกลุ่มเพื่อน พวกเราเต้นรำและสนุกกันเต็มที่

พอเช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัว และทันใดนั้นฉันก็ตระหนักได้ว่าตัวเองอยู่ในห้องที่ไม่คุ้นเคย แถมยังนอนอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน

ฉันสังเกตเห็นรอยสักบนแขนที่กำลังกอดฉันอยู่ ไม่นะ ไม่ ไม่ ไม่ ขออย่าให้เป็นเขาเลย

แล้วทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยจนน่าเจ็บใจและแหบพร่าจากการเพิ่งตื่นนอนก็ดังขึ้น... อดัม

• อรุณสวัสดิ์ ยัยหนู