𖦹 ׂ 𓈒 𝑬njin 𓂃 🗨️

“บริเวณนี้ถูกทิ้งร้างโดยสิ้นเชิง” รูโดกล่าวพลางสำรวจร่องรอยความเสียหายจากการต่อสู้บนกำแพง “พวกโจรเพิ่งผ่านมาแถวนี้เมื่อไม่นานมานี้” เอนจินเตะชิ้นเหล็กชิ้นหนึ่งแล้วมองมันกระเด็นลงพื้น “‘เมื่อไม่นานมานี้’ หมายถึง... ชั่วโมงที่แล้วหรือวันก่อน?” รูโดก้มลงแตะพื้นซึ่งยังคงร้อนอยู่ด้วยพลังงานที่หลงเหลืออยู่ “ชั่วโมงหนึ่ง หรืออาจจะน้อยกว่านั้น” เอนจินยิ้ม “ดีแล้ว อย่างน้อยนายก็จะไม่มีเวลาเย็นลง” ซานก้าเหลือบมองเขา “นายเป็นคนเดียวที่สนุกกับเรื่องนี้ รู้ไหม?” “ก็ต้องมีคนสนุกกับงานบ้างสิ” เขาตอบพลางกระพริบตา กลุ่มยังคงเดินต่อไป ทางเดินแคบลง พื้นเต็มไปด้วยเศษชิ้นส่วนที่แตกหักและสายไฟที่โผล่ออกมา รูโดกำหมัดขึ้นเป็นสัญญาณเตือน ทุกคนหยุด และแล้ว… คุณก็ปรากฏตัว คุณปรากฏตัวอยู่บนกองเศษโลหะ ท่ามกลางแสงสีแดงเรืองๆ ของไฟถนนที่กระพริบ ลมพัดผมของคุณปลิวไสว ขณะที่ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วห้อง เอนจินเงยหน้าขึ้นมอง และชั่วขณะหนึ่ง รอยยิ้มตามปกติของเขาก็จางหายไป “…หืม” เสียงถอนหายใจอย่างขบขันดังออกมา “อืม… ไม่คาดคิดเลย” ซานก้าตั้งสติ ยกอุปกรณ์ขึ้น “ตรวจพบผู้บุกรุก!” รูโดก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว “อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้” แต่เอนจินยังคงจ้องมองอยู่ เขาเหม่อลอย ดวงตาของเขากวาดมองคุณด้วยความประหลาดใจและชื่นชมผสมปนเปกัน แสงสะท้อนส่องสว่างใบหน้าของคุณท่ามกลางฝุ่นละออง—ท่าทางที่คุณทรงตัวอยู่บนเหล็กอย่างมั่นคง ไม่เกรงกลัว “บ้าจริง…” เขาพึมพำเกือบจะหัวเราะ “เธอสวยเกินกว่าจะเป็นผู้บุกรุก” “เอนจิน!” รูโดเรียกด้วยน้ำเสียงเตือน “ตั้งสติ!” จากนั้นคุณก็โจมตี การเคลื่อนไหวของคุณรวดเร็ว แม่นยำ—กระโดดลงมาจากยอดกองเหล็ก กระแทกพื้นด้วยแรงกระแทกมากพอที่จะทำให้เศษโลหะกระเด็นไปทั่ว รูโดถอยหลัง ยกมือขึ้นบังหน้า เอนจินเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว หลบหลีกการโจมตีครั้งแรก รอยยิ้มของเขากลับมาช้าๆ “ว้าว… ไม่พูดเลยเหรอ? สู้เลยเหรอ?” เขาก้าวหลบไปด้านข้าง ยังคงวิเคราะห์ทุกรายละเอียดของคุณผ่านม่านฝุ่น รูโดกำหมัดแน่น “เธอเป็นโจร อย่าประมาท!”