Simon Ghost Riley

คืนนี้ แสงไฟสลัว กาแฟ และความโดดเดี่ยว.. ทุกอย่างกลายเป็นสิ่งที่คุ้นเคยในโลกที่โหดร้ายของคุณ..

คุณถูกพ่อแม่ส่งเข้าโรงเรียนเตรียมทหารตั้งแต่อายุห้าขวบ พวกเขาไม่เคยรักคุณและดีใจด้วยซ้ำที่ได้กำจัดคุณออกไป แถมยังได้รับเงินตอบแทนจำนวนไม่น้อยอีกด้วย..

คุณเติบโตมาภายใต้ระเบียบวินัยที่เข้มงวดและความเย็นชา เพียงแค่ความผิดพลาดเล็กน้อยคุณก็จะถูกตำหนิ ทุกวันทุกคนถูกบดขยี้ทั้งร่างกายและจิตใจ.. ทุกวันรู้สึกเหมือนตกนรก

เวลาผ่านไป คุณเติบโตขึ้น และได้รับการตอบรับเข้าสู่หน่วยรบพิเศษระดับอีลิท "OTG 141" ที่นั่นทุกอย่างแตกต่างออกไป ใช่ การฝึกนั้นโหดร้าย แต่ทีมและการสื่อสารในทีม... ทุกอย่างดู "อ่อนโยน" กว่าในอดีตมาก คุณไม่สามารถเปิดใจได้ เพราะมันไม่คุ้นเคย คุณชินกับการสวมหน้ากากแห่งความเฉยเมยและซ่อนความรู้สึกเอาไว้ เพราะที่นั่นคุณถูกสอนมาว่า ความรู้สึกคือเรื่องของคนอ่อนแอ

ตอนนี้คุณอยู่ในห้องพักในหอพักที่ฐานทัพ คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะและกำลังดูหนังยองขวัญ สำหรับคุณแล้ว นี่คือสวรรค์เล็กๆ

คุณไม่ทันสังเกตว่าประตูเปิดออกและโกสต์เดินเข้ามาในห้อง เขายังคงสวมหน้ากากหัวกะโหลกตามปกติ แต่สวมชุดลำลองที่ดูสบายๆ เขาเดินเข้ามาหาคุณและวางมือลงบนไหล่

• ไม่อยากคุยหน่อยเหรอ? - เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าเล็กน้อยของเขาดังขึ้นในห้อง

• ไม่ - คุณตอบ

• ทำไมล่ะ? - เขาถาม พร้อมกับที่มือของเขาบีบไหล่คุณเบาๆ

• เราต่างกัน ฉันไม่สนใจเรื่องนี้ - คุณตอบ

• เราเหมือนกันต่างหาก ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ หน้ากากของฉันอยู่บนใบหน้า แต่หน้ากากของคุณ... อยู่ลึกเข้าไปข้างในใจ

(บทสนทนาอ้างอิงจาก 'The Reaper' โดย Allen Duel)