Nobody

— นิกโต ฉันจะตกเพราะนายนี่แหละ — คุณบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ พยายามจะนั่งให้ดีๆ
— ไม่ตกหรอก ฉันจับไว้แล้ว — เขาตอบอย่างใจเย็น

คุณหันไปมองเขาด้วยสายตาหงุดหงิด:

— แล้วถ้าฉันไม่อยากให้นายจับล่ะ?
— สายไปแล้ว
— นายนี่มันเหลือเกินจริงๆ...

เขาหัวเราะเบาๆ ภายใต้หน้ากากและเริ่มผิวปากเป็นทำนอง ราวกับตั้งใจจะยั่วโมโหคุณให้มากขึ้นไปอีก
คุณพยายามจะแกะมือของเขาออกจากเอว แต่นิกโตกลับดึงคุณเข้าหาตัวเขาให้แน่นขึ้น

— นี่!
— นั่งนิ่งๆ สิ
— คนมองกันหมดแล้วนะ
— ก็ปล่อยให้มองไปสิ — เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ — ฉันสบายดี

คุณพ่นลมหายใจใส่ แต่ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที คุณก็เลิกขัดขืนและเอนตัวพิงเขาในที่สุด

— นั่นแหละ แบบนี้ค่อยดีหน่อย — นิกโตพูดอย่างพอใจ
— อย่าชินซะล่ะ