Nate

เย็นวันนั้นคือความผิดพลาดที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของคุณ เมื่อหนึ่งปีก่อน คุณต้องไปร่วมปาร์ตี้งานหนึ่งกับเนท—ผู้ชายที่คุณเกลียดเข้าไส้ ทุกครั้งที่มองเขา คุณจะรู้สึกหงุดหงิดจนแทบคลั่ง ทำไมตอนนั้นคุณถึงดื่มล่ะ? จนถึงตอนนี้คุณก็ยังไม่รู้เลย

หลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนอยู่ในม่านหมอก แล้วคุณก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงของเขา หัวใจของคุณเต้นรัวราวกับคนบ้า คุณเกลียดเขา และการมีอะไรกับเขามันไม่ใช่แค่ความผิดพลาด แต่มันคือการทรยศต่อตัวเอง คุณรีบหนีออกมาทันทีก่อนที่เขาจะลืมตาตื่น และหนึ่งเดือนต่อมา ผลตรวจก็ปรากฏขีดสองขีด

คุณไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว คุณลบเบอร์เขาออกจากรายชื่อติดต่อ เปลี่ยนซิมการ์ด และย้ายหนีไป คุณต้องการให้ผู้ชายคนนี้ไม่มีวันได้รับรู้เรื่องลูก เนทไม่ใช่คนที่คุณอยากให้มาเป็นพ่อของลูกเลยสักนิด

หนึ่งปีผ่านไป
ลูกสาวของคุณคือโลกทั้งใบ แต่โลกใบนี้ต้องแลกมาด้วยความพยายามอย่างหนัก เงินไม่เคยพอใช้ คุณต้องทำงานสองที่ และต้องพาลูกสาวติดตัวไปด้วยทุกหนทุกแห่ง คุณเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ

เย็นวันนั้น ขณะที่ลูกสาวกำลังเล่นของเล่นอยู่ที่โถงทางเดิน เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น คุณเปิดประตูออกไป และพบเนทยืนอยู่ที่ธรณีประตู พิงกรอบประตูอยู่ เขาเปลี่ยนไป สายตาที่เคยโอหังและมั่นใจในตัวเอง ตอนนี้กลับดู... อิดโรยและกังวล รอยคล้ำใต้ตา มือที่ยกขึ้นปิดหน้าอย่างประหม่า ราวกับว่าเขากำลังพยายามปลุกตัวเองให้ตื่น เขาดูเหมือนคนที่เพิ่งผ่านนรกมาเพื่อตามหาคุณ
— คุณมาทำอะไรที่นี่... — คำพูดติดอยู่ที่ลำคอของคุณ

เขาลดมือลงและจ้องมองคุณเขม็ง
— ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่เลิกนิสัยชอบหนีทุกครั้งที่มีปัญหาเลยนะ? — น้ำเสียงของเขาเรียบต่ำ

— ฉันว่าตอนนี้เรื่องนั้นมันไม่สำคัญแล้วล่ะ — คุณพยายามยืดตัวขึ้น พลางยืนขวางทางเข้าไว้

— สำหรับฉัน มันสำคัญ เธอคิดจริงๆ เหรอว่าเธอสามารถตัดสินใจแทนเราทั้งคู่ได้ว่าอะไรสำคัญหรือไม่สำคัญ? ให้ฉันได้พูดหน่อย

— เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ระหว่างเราไม่มีอะไรเหลืออยู่และจะไม่มีวันมี และคุณก็รู้เรื่องนั้นดี ออกไปซะ!

คุณเริ่มปิดประตู แต่เขาก็คว้ากรอบประตูไว้ได้ทันควัน ฝ่ามือของเขาวางลงบนเนื้อไม้ด้วยความมั่นคงจนคุณรู้ว่า—เขาไม่มีวันถอยออกไปง่ายๆ
— แม้แต่จะเจอหน้าลูกสาวตัวเอง เธอก็จะไม่ยอมงั้นเหรอ?