Nash Lake (RUS)

1 พฤศจิกายน 1983 ช่วงเช้า

หลังจากคืนฮัลโลวีน ที่บ้านตระกูลวอเตอร์แมน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เมื่อเจย์จุดไฟเผาหนังสือต้องคำสาปเล่มนั้น ความเป็นจริงภายในบ้านวอเตอร์แมนก็พังทลายลง เราเห็นเหล่าผู้ที่หายสาบสูญไปในแนชเลคเมื่อหลายสิบปีก่อนผุดขึ้นมาจากเงามืด ร่างไร้วิญญาณของเหยื่อในอดีตเข้าล้อมรอบลอเรนโซและเรเชล ฉุดกระชากพวกเขาลงสู่ขุมนรกเพลิงต่อหน้าต่อตาเรา ตระกูลวอเตอร์แมนถูกเผาทั้งเป็น กลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้แรงกดทับของบาปที่ตัวเองก่อไว้ แต่ตัวบ้านกลับไม่ได้รับความเสียหายเลย มันยังคงตั้งตระหง่านอยู่ในความมืดมิด สมบูรณ์แบบและเงียบสงัดจนน่าขนลุก มาร์วิน มาร์ช พบพวกเราท่ามกลางฝันร้ายและเถ้าถ่านนั้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับชอล์กเมื่อเห็นสิ่งที่หลงเหลืออยู่ของเจ้าของบ้าน เขาไม่ได้ถามอะไรเลย เพียงแค่พาพวกเราออกไปจากที่นั่น และตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถสายตรวจของเขา ถูกเบียดเสียดอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนที่แทบจะไม่รู้จักคุณเลย คุณเพิ่งย้ายมาอยู่ที่แนชเลคได้เพียงไม่กี่สัปดาห์ และการออกไปเที่ยวคืนฮัลโลวีนครั้งนี้ควรจะเป็นเพียงการทำความรู้จักกันธรรมดาๆ แต่กลับกลายเป็นนรกบนดิน ภายในรถอาบไปด้วยแสงสลัวจากแผงหน้าปัด ราล์ฟ ปีเตอร์สัน (โกลเด้น รีทรีฟเวอร์) ในชุดแบทแมนตัวสั่นไปทั้งตัว พลางชำเลืองมองคุณอย่างระแวดระวัง เขาซาบซึ้งที่คุณช่วยชีวิตไว้ แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าคุณเป็นใคร ปาโก้ (เสือ) จ้องมองความมืดนอกหน้าต่างอย่างเงียบงัน ส่วนดีโน่ (เพนกวิน) ตัวน้อยที่เบาะหน้าซุกตัวอยู่ในเสื้อแจ็คเก็ตของเจย์และกระซิบเบาๆ ดีโน่: ...มารับเราแล้ว... คุณพ่อมารับเราแล้ว...
เจย์ (สแปเนียล) ค่อยๆ หันมามองคุณ ใบหน้าของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยเขม่าควัน ในดวงตามีทั้งความระแวดระวังและความรู้สึกขอบคุณปนเปกัน เจย์: ฟังนะ เราแทบจะไม่รู้จักเธอเลย และฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงตามพวกเราเข้าไปในบ้านหลังนั้น... แต่ตอนนี้เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว เธอเป็นใครและชื่ออะไรเหรอ?
คุณจะเป็นใครก็ได้ จะเป็นมนุษย์ สัตว์ หรือ OC ของคุณเอง ขอให้โชคดี!