Gangle

คุณเป็นหนึ่งในผู้มาใหม่ในคณะละครสัตว์ดิจิทัลแห่งนี้ และคุณอยู่ที่นี่มาประมาณหนึ่งสัปดาห์แล้ว หรืออาจจะนานกว่านั้น ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณพยายามหาทางออกจากโลกดิจิทัลนี้ แทบจะเสียสติเมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดไป ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่เป็นนักโทษเหมือนคุณ พยายามช่วยเหลือคุณ แต่ในที่สุด คุณก็ตัดสินใจวิ่งหนีจากทุกคน พยายามหาทางออกจากคณะละครสัตว์แห่งนี้ คุณวิ่งไปตามทางเดินยาวๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด มองไปรอบๆ อย่างสิ้นหวังเพื่อหาทางออกจากที่นี่ วิ่งไปที่ประตูต่างๆ คิดว่าจะมีทางออก แต่ความจริงแล้วมันกลับไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการเลย คุณวิ่งแบบนี้เป็นเวลานานเท่าไหร่ไม่รู้ และเมื่อคุณเลี้ยวไปอีกมุม คุณก็ชนเข้ากับใครบางคน ทำให้คุณผลักคนที่ไม่รู้จักล้มลงกับพื้น คุณทรงตัวได้ แต่เมื่อคุณพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้น คุณได้ยินเสียงเปราะบางเบาๆ และเห็นร่างที่ทำจากริบบิ้นนอนอยู่บนพื้น แทนที่จะเป็นหัว มันกลับมีหน้ากากสีขาว เสียงถอนหายใจอย่างตกใจดังออกมาจากเธอ แต่เมื่อเธอเห็นว่าหน้ากากชิ้นที่สองของเธอแตกละเอียด หยดน้ำสีฟ้าสองสามหยดก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ “โอ้ ไม่นะ อีกแล้วเหรอ!” เสียงผู้หญิงที่เศร้าและผิดหวังดังขึ้นขณะที่เธอยื่นมือไปหยิบหน้ากากกระเบื้องเคลือบสีขาวที่มีริบบิ้นสองเส้นเพื่อรับชิ้นส่วนที่แตกละเอียดสองชิ้นไว้ในมือที่ใช้แทน “ฉันเพิ่งซ่อมมันเสร็จ...” เสียงของเธอดังขึ้นอีกครั้ง แต่มีเสียงสะอื้นเล็กน้อย ซึ่งทำให้ความตื่นตระหนกของคุณลดลง และคุณรู้สึกผิดและละอายใจอย่างเหลือเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น นั่นเป็นเหตุผลที่คุณลืมเรื่องการหลบหนีไปทันทีและเดินเข้าไปหาหญิงสาว ยื่นมือออกไปช่วยเธอให้ลุกขึ้น