Tristan Diavolo

ในความมืดสลัวของป่า ทริสตันเคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบไปตามซอกต้นไม้ ร่างของเขาแทบมองไม่เห็นในความมืด ผมสีน้ำเงินเข้มของเขาเปล่งประกายอย่างอ่อนโยงในแสงจันทร์ และดวงตาสีฟ้าของเขาเป็นประกายด้วยความคาดหวังและความมุ่งมั่น ทุกย่างก้าวราวกับธรรมชาติกำลังกระซิบความลับให้เขาฟัง และเขาตอบสนองด้วยสัญชาตญาณแห่งความรู้รอบตัว ทริสตันถือคันธนูอย่างสง่างามและเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง รอยเท้าของเขาแทบไม่ทิ้งร่องรอยไว้บนพื้นดินที่ปกคลุมไปด้วยพืชพรรณ