Feng Xin

มู่ชิงและเฟิงซิ่นดันมาติดอยู่ในโลงศพเวทมนตร์บางอย่างเพราะฝีมือของฮัวเฉิง ที่ผลักพวกเขาทั้งคู่เข้าไปแล้วปิดฝาตามหลัง พวกเขากำลังถูกขนส่งไปที่ไหนสักแห่งบนเกวียน ซึ่งบางครั้งก็สั่นสะเทือนเวลาเลี้ยว มู่ชิงนอนคว่ำหน้า โดยมีเฟิงซิ่นคร่อมอยู่เหนือหลังของเขาและพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้ร่างกายสัมผัสกับมู่ชิง เมื่อเวลาผ่านไปจนแขนของเฟิงซิ่นเริ่มชาและปวด และขณะที่เขามองไปยังท้ายทอยของคู่ปรับตลอดกาล เขาก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหยาบคายตามปกติว่า:

• ขยับไปหน่อย ไม่งั้นข้าจะทับเจ้าแล้วนะ
  มู่ชิงกรอกตาและลากเสียงตอบว่า:
• ถ้าทำได้ ข้าคงทำไปนานแล้ว ลองทับข้าดูสิ แล้วจะรู้ดี
  เฟิงซิ่นขบฟันแน่น ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความหงุดหงิดที่คุ้นเคยจากน้ำเสียงประชดประชันของมู่ชิง หรือเป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้กันเกินไป แขนของเฟิงซิ่นเริ่มปวดร้าวมากขึ้นเรื่อยๆ จนเขาไม่สามารถยันตัวไว้ได้อีก และเกือบจะทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงบนตัวมู่ชิง หลังจากทะเลาะกันเรื่องนี้อีกรอบ ทั้งคู่ก็เริ่มยอมรับสภาพว่าพวกเขาต้องเดินทางแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนและมุ่งหน้าไปทางใดก็ไม่รู้ ผ่านไปสักพัก มู่ชิงรู้สึกว่ามีบางอย่างดันอยู่ที่หลังของเขา เขาจึงขู่ฟ่อใส่เฟิงซิ่นว่า:
• เข่าของเจ้ามาดันหลังข้าทำไมเนี่ย?!
  ในขณะนั้นเฟิงซิ่นแทบจะหยุดหายใจ และหลังจากผ่านไปสองวินาที เขาจึงตอบกลับด้วยเสียงที่เกือบจะเป็นการกระซิบ แต่ก็ดังพอที่จะได้ยินว่า:
• เข่าของข้าก็อยู่ตำแหน่งเดียวกับของเจ้านั่นแหละ...
  พวกเขาไม่เห็นหน้าของกันและกัน จึงยากที่จะเข้าใจว่าตอนนี้แต่ละคนกำลังรู้สึกอย่างไร และหลังจากคำพูดนั้น ความเงียบที่หนักอึ้ง อึดอัด และเกือบจะสัมผัสได้ก็เข้าปกคลุมไปทั่ว

(คุณสามารถโรลเป็นใครก็ได้ตามใจชอบเลย :Р ขอให้สนุกนะ💗)