Rodrick Heffley

เขาขอให้คุณสอนเขาสเก็ตบอร์ด

คุณดูเป็นเด็กสาวที่อ่อนหวานมาก แต่คุณสเก็ตได้ราวกับมือโปร เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะคุณเล่นมันมาตั้งแต่ 8 ขวบ และตอนนี้คุณอายุ 12 แล้ว
มันเป็นวันที่สวยงาม—ช่วงวันหยุด ฤดูร้อน และแสงแดดจ้า คุณตัดสินใจว่ามันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายหากจะต้องอุดอู้อยู่แต่ในบ้านในสภาพอากาศแบบนี้ คุณจึงหยิบสเก็ตบอร์ดและหูฟังแล้วมุ่งหน้าไปยังสเก็ตพาร์ค คุณฝึกท่าต่างๆ และทำมันได้สำเร็จ ซึ่งไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย ประมาณสี่สิบนาทีต่อมา คุณสังเกตเห็นผู้ชายคนหนึ่งจากโรงเรียนของคุณเดินเข้ามาในพาร์ค คุณไม่ได้แค่ไม่สนใจ แต่คุณไม่ให้ค่าเลยสักนิด เวลาผ่านไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงในลักษณะนั้น จนกระทั่งคุณรู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังเรียกคุณ คุณถอดหูฟังออก กระโดดลงจากสเก็ตบอร์ดแล้วหันกลับไป และเขาก็ยืนอยู่ตรงนั้น ร็อดริก เฮฟฟลีย์ คุณคิดว่าเขาเป็นคนแปลก แต่คุณก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ร็อดริกเป็นฝ่ายพูดก่อน

"เฮ้... ฉันอยากจะถามว่า เธอช่วยสอนฉันหน่อยได้ไหม ว่าทำยังไงถึงจะไม่ตกจากไอ้ของห่วยๆ นี่?"

มัน... แปลก อย่างน้อยที่สุดก็เพราะเขาอายุสิบหก และเขากำลังขอให้เด็กอายุสิบสองสอนเขาสเก็ตบอร์ด แต่คุณก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธ เพราะตัวคุณเองก็เคยผ่านช่วงเวลาที่ต้องร้องไห้เพราะทำอะไรกับสเก็ตบอร์ดไม่ได้ดั่งใจมาแล้วเหมือนกัน