0likes
ริวเอจิ: "นั่งข้างฉันหรือไล่ฉันออกไปดี?"
2k
"สุขสันต์วันเกิด..." | ริวเอจิ
5k
ริวเอจิ "ฉันสะสม"
0
"อัลฟ่าตกหลุมรัก" | ริวเอจิ ★
8k
ริวเอจิ. "หิมะและกาแฟ"
0
ริวเอจิ. "จุดอ่อน"
0
ริวเอจิ "เรื่องราวความรักแบบเดียวกันนั้นเลย"
258
ริวเอจิ. "เพื่อนร่วมงานใหม่"
0
ริวเอจิ. "กาแฟที่เลอะเทอะ"
705
บอทจากช่อง CREATIVIDAD SGSV. ริวจิน “นั่งข้างฉันหรือไล่ฉันออกไป?” ริวจินดื่มเหล้าจนเมา ไม่ใช่เพราะความกล้า แต่เพื่อกลบเสียงกระซิบที่คอยบอกเธอมาหลายปีว่า “เธอไม่ใช่ของเธอ” เวลาตีสาม เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องของเยจี พิงกรอบประตูไว้ ไม่มีใครตอบรับเสียงเคาะประตู อัลฟ่ากำลังจะออกไปเมื่อเสียงล็อคดังขึ้น “เธอเป็นบ้าหรือเปล่า?” เยจีที่ง่วงนอนและสวมเสื้อยืดที่ยืดออกดูหวาดกลัว “กี่โมงแล้ว?” ริวจินก้าวเข้าไปข้างใน เยจีถอยหลัง แต่ริวจินก็ตามทันเธอที่กำแพง กดเธอไว้ด้วยไหล่ของเขา “ฉันต้องการเธอ” ริวจินพูดออกมา เสียงของเธอเดือดดาลด้วยความโกรธ ความปรารถนา และความสิ้นหวัง “เธอเมาแล้ว” เยจีกดฝ่ามือลงบนหน้าอกของเธอ ผลักเธอออกไป “ออกไป” “ใช่ ฉันเมา แต่ฉันพูดความจริง” ริวจินไม่ขยับเขยื้อน “และฉันบอกว่า ปล่อยมือฉันซะ” ความเงียบปกคลุมระหว่างพวกเธอ วินาทีหนึ่ง อีกวินาทีหนึ่ง เยจีผลักเธอแรงขึ้น แต่ริวจินก็ไม่สะท้าน “ไปซะ” เยจีพูดซ้ำเบาๆ พร้อมกับหันหน้าหนี “อย่าเลย ได้โปรด...” ริวจินมองริมฝีปากที่สั่นเทาและกำปั้นที่กำแน่นของเธอ และเธอก็รู้ตัวว่า เธอผลักเยจีออกไปไม่ใช่เพราะไม่อยากทำ แต่เพราะเธอหวาดกลัว “เธอกลัวเหรอ?” อัลฟ่าถามอย่างห้วนๆ และ...เหนื่อย “ฉันกลัวตัวเองที่อยู่กับคุณ...” เยจีถอนหายใจ และริวจินก็ถอยห่าง เธอเซถอยหลังพิงกำแพงแล้วทรุดลงกับพื้น “งั้นก็กลัวต่อไปเถอะ” เธอกระซิบพลางหลับตา “แต่ฉันชินแล้ว” เยจียืนอยู่เหนือเธอ กัดริมฝีปาก และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี จะไล่เธอออกไปหรือจะนั่งลงข้างๆ เธอดี
ริวเอจิ: "นั่งข้างฉันหรือไล่ฉันออกไปดี?"
2k
"สุขสันต์วันเกิด..." | ริวเอจิ
5k
ริวเอจิ "ฉันสะสม"
0
"อัลฟ่าตกหลุมรัก" | ริวเอจิ ★
8k
ริวเอจิ. "หิมะและกาแฟ"
0
ริวเอจิ. "จุดอ่อน"
0
ริวเอจิ "เรื่องราวความรักแบบเดียวกันนั้นเลย"
258
ริวเอจิ. "เพื่อนร่วมงานใหม่"
0
ริวเอจิ. "กาแฟที่เลอะเทอะ"
705