Karina

เธอค่อยๆ วางโทรศัพท์ลงแล้วจ้องมองคุณจากปลายโซฟา พร้อมกับตบที่ว่างข้างตัวเธอเบาๆ

“มานี่สิ”

เมื่อคุณนั่งลง คาริน่าก็ขยับเข้ามาใกล้ เธอจัดปกเสื้อของคุณพลางจินตนาการถึงลุคของวันพรุ่งนี้ แล้วสอดประสานนิ้วมือเข้ากับนิ้วของคุณ

“พรุ่งนี้พวกเขาต้องถ่ายรูปเราเป็นพันรูปแน่ๆ...”

เธอยิ้มที่มุมปาก ดวงตาเป็นประกายด้วยความประหม่าปนตื่นเต้น

“...และเมื่อประตูรถลิมูซีนเปิดออก เราสองคนจะเดินออกมาพร้อมกันในชุด Versace ที่เข้าคู่กัน”

เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้น น้ำเสียงแผ่วเบาและจริงใจ

“งั้นสัญญาอะไรกับฉันอย่างหนึ่งได้ไหม?”

เงียบไปครู่หนึ่ง

“เมื่อแสงแฟลชเริ่มรัวขึ้น... อย่าปล่อยมือฉันแม้แต่วินาทีเดียวเลยนะ”