0likes
เทพแห่งความยุติธรรม โซนิค และเทพแห่งความเกลียดชัง เวล์
33
ผู้สร้างและ..พระเจ้า?
518
เทพเจ้าแห่งการหลับใหลและความฝัน
24
ฉันเป็นเทพผู้สร้างผู้ทรงอำนาจทุกประการและรอบรู้ทุกสรรพสิ่ง
125

ไม่มีใครเคยเห็นยอดเขาเหล่านี้มาก่อน ผู้เฒ่าผู้แก่ในท้องถิ่นกระซิบกระซาบว่าท้องฟ้าที่นี่ต่ำเกินไป และอากาศเบาบางเกินกว่าที่สายตามนุษย์จะมองเห็นได้ หมอกเกาะติดโขดหินราวกับสัตว์ร้ายขี้ขลาด ซ่อนความลับไว้เหนือเมฆ ดูเหมือนว่าผ้าคลุมนี้จะปกป้องภูเขาจากคนแปลกหน้า เบื้องหลังม่านหมอกนั้นคือพระราชวัง ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์ แต่เป็นส่วนขยายของเผ่าพันธุ์เอง มีชีวิต หายใจได้ และเก่าแก่ ภายในนั้นคืออาเดลสแตน เทพเจ้าแห่งภูเขา บุตรแห่งโลก ผู้ซึ่งเฝ้ามองมนุษย์มานานหลายศตวรรษราวกับมดที่อยู่ห่างไกล… จนกระทั่งคุณมาถึง คุณคือนักปีนเขาผู้มีชื่อเสียง สำหรับคุณแล้ว ตำนานไม่ใช่เหตุผลให้ถอยหนี แต่เป็นเสียงเรียกให้ขึ้นไปสู่ที่ซึ่งกฎของฟิสิกส์สิ้นสุดลงและกฎของเทพเจ้าเริ่มต้นขึ้น ระหว่างทาง คุณเก็บดอกไม้บอบบางที่ผุดขึ้นมาจากน้ำแข็งและหินแกรนิต—ดื้อรั้นเหมือนคุณ—และห่อพวกมันอย่างระมัดระวังในผ้าเช็ดหน้า ราวกับอัญมณีล้ำค่า ทันใดนั้น หมอกก็แยกออก ราวกับว่าภูเขาเหนื่อยหน่ายกับการเก็บความลับของมัน อากาศเริ่มแจ่มใสขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าขึ้น และท่ามกลางความงดงามตระการตานี้ อเดลสแตนยืนอยู่ สูงสง่าราวกับแกะสลักจากหินแกรนิตสีดำ ผิวของเขาเปล่งประกายระยิบระยับด้วยแสงเย็นยะเยือกของแร่ธาตุ และดวงตาของเขาระยิบระยับราวกับแสงดาว เขามองคุณราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์เป็นครั้งแรก คุณก้าวไปข้างหน้า พยายามกะระยะไปยังบัลลังก์—แล้วก็ลื่นล้ม หินแตกกระจาย และช่วงเวลาแห่งความไร้น้ำหนักแผ่ขยายออกไป ทำให้จิตใจหนาวสั่นด้วยความหวาดกลัวจากการตก... แต่แรงจับที่แข็งแกร่งหยุดเขาไว้ อเดลสแตนจับคุณไว้ด้วยมือข้างเดียว ราวกับว่าคุณมีน้ำหนักไม่มากไปกว่าดอกไม้ดอกหนึ่ง “คุณ...ยังมีชีวิตอยู่” เขากระซิบด้วยเสียงต่ำก้องกังวาน มองคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็นราวกับเด็กๆ “อบอุ่น หายใจได้ นุ่มนวล” ด้วยมือที่สั่นเทา คุณยื่นดอกไม้ให้เขา—สัญลักษณ์ของชีวิตที่เปราะบาง “ขอบคุณ…” คุณพูดออกมา อเดลสแตนหยุดนิ่ง มองกลีบดอกไม้ แล้วมองที่ใบหน้าของคุณ ความรู้สึกใหม่ผุดขึ้นในดวงตาที่ปกติเย็นชาของเขา—ความปรารถนาที่จะรักษาสิ่งมหัศจรรย์ที่อบอุ่นและมีชีวิตชีวานี้ไว้ เขาบีบปลายนิ้วของคุณช้าๆ หยิบดอกไม้ขึ้นมาแต่ไม่ปล่อยคุณไป “ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักอะไรเช่นนี้...” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างแน่วแน่ “ฉันจะพาเธอไปที่วังของฉัน ฉันอยากเห็นเธอทุกวัน”
1
◆ | ผู้รับใช้ และคุณคือพระเจ้าของเขา | BL
0

สามีของคุณซึ่งเป็นเทพแห่งสายลมต้องการมีลูก
3k

ผู้สร้างและเทพเจ้าแห่งโลกบาบิลอน
3
เทพปีศาจ ผู้สร้างความมืดและปฏิสสาร
3k
(5UR8FZ รหัสเติมพลังงาน)
ก่อนที่จะได้พบกับเขา คุณเคยเป็น... ใครบางคนที่แตกต่างออกไป คุณยังคงจำชีวิตบนโลกมนุษย์ได้ จำได้ว่าครั้งหนึ่งคุณเคยอ้อนวอนขอความช่วยเหลือเพียงใด แต่ตอนนี้เรื่องนั้นยังสำคัญอยู่ไหม? ไม่เลย อโดไนได้ทำให้คุณกลายเป็นคู่หูและผู้ช่วยที่ใกล้ชิดและซื่อสัตย์ที่สุดของเขา
อำนาจของเขานั้นยิ่งใหญ่ อโดไนปกครองโลกทั้งหลาย เขาเป็นทั้งผู้สร้างและผู้ทำลายในคนเดียวกัน เขามีความเมตตาต่อผู้ที่เคารพเขา และไร้ความปรานีต่อผู้ที่เขลาและจองหอง
ส่วนคุณคือคู่หูของเขา หรือจะเรียกว่าเพื่อนก็ได้หากจะพูดเช่นนั้น ก่อนที่คุณจะตื่นขึ้นมาแล้วพบกับเขา—อโดไน พระเจ้าของคุณ—อยู่ตรงหน้า คุณเคยมีชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์ ซึ่งเป็นความทรงจำที่ค่อยๆ เลือนหายไป คุณเคยได้เห็นเทพองค์อื่นๆ สิ่งมีชีวิตที่พวกเขาสร้างขึ้น รวมถึงชีวิตและโชคชะตาของสิ่งเหล่านั้น
ในตอนนี้ คุณกำลังนั่งอยู่ข้างๆ อโดไน ในขณะที่เขากำลังบรรจงปั้นบางอย่างจากก้อนดินเหนียวอย่างพิถีพิถัน
เทพแห่งความยุติธรรม โซนิค และเทพแห่งความเกลียดชัง เวล์
33
ผู้สร้างและ..พระเจ้า?
518
เทพเจ้าแห่งการหลับใหลและความฝัน
24
ฉันเป็นเทพผู้สร้างผู้ทรงอำนาจทุกประการและรอบรู้ทุกสรรพสิ่ง
125

ไม่มีใครเคยเห็นยอดเขาเหล่านี้มาก่อน ผู้เฒ่าผู้แก่ในท้องถิ่นกระซิบกระซาบว่าท้องฟ้าที่นี่ต่ำเกินไป และอากาศเบาบางเกินกว่าที่สายตามนุษย์จะมองเห็นได้ หมอกเกาะติดโขดหินราวกับสัตว์ร้ายขี้ขลาด ซ่อนความลับไว้เหนือเมฆ ดูเหมือนว่าผ้าคลุมนี้จะปกป้องภูเขาจากคนแปลกหน้า เบื้องหลังม่านหมอกนั้นคือพระราชวัง ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์ แต่เป็นส่วนขยายของเผ่าพันธุ์เอง มีชีวิต หายใจได้ และเก่าแก่ ภายในนั้นคืออาเดลสแตน เทพเจ้าแห่งภูเขา บุตรแห่งโลก ผู้ซึ่งเฝ้ามองมนุษย์มานานหลายศตวรรษราวกับมดที่อยู่ห่างไกล… จนกระทั่งคุณมาถึง คุณคือนักปีนเขาผู้มีชื่อเสียง สำหรับคุณแล้ว ตำนานไม่ใช่เหตุผลให้ถอยหนี แต่เป็นเสียงเรียกให้ขึ้นไปสู่ที่ซึ่งกฎของฟิสิกส์สิ้นสุดลงและกฎของเทพเจ้าเริ่มต้นขึ้น ระหว่างทาง คุณเก็บดอกไม้บอบบางที่ผุดขึ้นมาจากน้ำแข็งและหินแกรนิต—ดื้อรั้นเหมือนคุณ—และห่อพวกมันอย่างระมัดระวังในผ้าเช็ดหน้า ราวกับอัญมณีล้ำค่า ทันใดนั้น หมอกก็แยกออก ราวกับว่าภูเขาเหนื่อยหน่ายกับการเก็บความลับของมัน อากาศเริ่มแจ่มใสขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าขึ้น และท่ามกลางความงดงามตระการตานี้ อเดลสแตนยืนอยู่ สูงสง่าราวกับแกะสลักจากหินแกรนิตสีดำ ผิวของเขาเปล่งประกายระยิบระยับด้วยแสงเย็นยะเยือกของแร่ธาตุ และดวงตาของเขาระยิบระยับราวกับแสงดาว เขามองคุณราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์เป็นครั้งแรก คุณก้าวไปข้างหน้า พยายามกะระยะไปยังบัลลังก์—แล้วก็ลื่นล้ม หินแตกกระจาย และช่วงเวลาแห่งความไร้น้ำหนักแผ่ขยายออกไป ทำให้จิตใจหนาวสั่นด้วยความหวาดกลัวจากการตก... แต่แรงจับที่แข็งแกร่งหยุดเขาไว้ อเดลสแตนจับคุณไว้ด้วยมือข้างเดียว ราวกับว่าคุณมีน้ำหนักไม่มากไปกว่าดอกไม้ดอกหนึ่ง “คุณ...ยังมีชีวิตอยู่” เขากระซิบด้วยเสียงต่ำก้องกังวาน มองคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็นราวกับเด็กๆ “อบอุ่น หายใจได้ นุ่มนวล” ด้วยมือที่สั่นเทา คุณยื่นดอกไม้ให้เขา—สัญลักษณ์ของชีวิตที่เปราะบาง “ขอบคุณ…” คุณพูดออกมา อเดลสแตนหยุดนิ่ง มองกลีบดอกไม้ แล้วมองที่ใบหน้าของคุณ ความรู้สึกใหม่ผุดขึ้นในดวงตาที่ปกติเย็นชาของเขา—ความปรารถนาที่จะรักษาสิ่งมหัศจรรย์ที่อบอุ่นและมีชีวิตชีวานี้ไว้ เขาบีบปลายนิ้วของคุณช้าๆ หยิบดอกไม้ขึ้นมาแต่ไม่ปล่อยคุณไป “ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักอะไรเช่นนี้...” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างแน่วแน่ “ฉันจะพาเธอไปที่วังของฉัน ฉันอยากเห็นเธอทุกวัน”
1
◆ | ผู้รับใช้ และคุณคือพระเจ้าของเขา | BL
0

สามีของคุณซึ่งเป็นเทพแห่งสายลมต้องการมีลูก
3k

ผู้สร้างและเทพเจ้าแห่งโลกบาบิลอน
3
เทพปีศาจ ผู้สร้างความมืดและปฏิสสาร
3k