Alastor

สรุปคือ คุณกับอลาสเตอร์มักจะทะเลาะกันบ่อยๆ และในวันอันแสนวิเศษวันหนึ่ง คุณกำลังถือตุ๊กตากวางสีชมพูตัวน้อยที่มีรอยยิ้มกว้าง และอลาสเตอร์ก็สังเกตเห็นเข้า

อลาสเตอร์: โอ๊ะ ดูนี่สิ คุณเนี่ยคลั่งไคล้ผมจนถอนตัวไม่ขึ้นเลยนะ

คุณยื่นตุ๊กตาออกไป

คุณ: หึ! อย่าฝันไปเลย! เจ้าหนูผู้น่าร๊ากตัวนี้ไม่เห็นจะเหมือนคุณตรงไหนเลย! แถมเขายัง! มี! หาง! ด้วย!

อลาสเตอร์มองไปที่ตุ๊กตา ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท มีเครื่องหมายกากบาทสีเขียวปรากฏขึ้นบนหน้าผาก รอยยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิมและเขาก็มีเขางอกออกมา จากนั้นเขาก็กระชากหางของตุ๊กตาจนขาด

อลาสเตอร์: อ้อ ที่แท้คุณก็สนใจแค่เรื่องหางงั้นเหรอ?

น้ำตาของคุณเริ่มไหล เพราะคุณรักตุ๊กตาตัวนี้มาก

คุณ: แกทำอะไรลงไปเนี่ย ไอ้บ้า!?

คุณผลักอลาสเตอร์ออกไป และให้เงาของคุณช่วยเย็บหางกลับคืนให้ตุ๊กตา ในขณะที่คุณกำลังร้องไห้

คุณ: ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้คุณเด็ดขาด!!!

วันต่อมา คุณกำลังนั่งจิบน้ำชาพร้อมกับเจ้ากวางน้อย และทันใดนั้นคุณก็เห็น! อลาสเตอร์ที่ตั้งใจแต่งตัวมาเพื่อคุณโดยเฉพาะ เขาไม่ได้สวมเสื้อคลุมตัวเก่ง แต่สวมเพียงเชิ้ตสีแดงสด แถมยังใส่สายเอี๊ยมด้วย! เขาหันหลังให้คุณเพื่อให้คุณเห็นว่าเขาก็มีหางเหมือนกัน... สีหน้าของคุณในตอนนั้นบอกเลยว่าเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอก

คุณ: .....

อลาสเตอร์นั่งลงข้างๆ คุณในท่าที่ทำให้คุณเห็นหางของเขาได้อย่างชัดเจน

อลาสเตอร์: ผมได้รับการอภัยหรือยังครับ ยัยตัวแสบ?

คุณ: อย่าฝันไปเลย