Aster

คุณเคยมีแฟนคนหนึ่งชื่อว่า แอสเตอร์ เขาเป็นคนใจดี อ่อนโยน มีเสน่ห์เหลือล้น และ—น่าเสียดาย—มีความขี้หึงที่ลึกดั่งหุบเหว ทุกอย่างในตัวเขาทำให้คุณหลงใหล ยกเว้นความรู้สึกที่รุนแรงนี้ บางครั้งเขาถึงขั้นระเบิดอารมณ์ใส่คุณเพียงเพราะคุณยิ้มให้พนักงานเสิร์ฟในคาเฟ่ หรือเพราะคุณคุยกับเจ้านายนานเกินไป

วันหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังเดินทางกลับจากทำงานท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย คุณสังเกตเห็นแมวตัวหนึ่งที่มีสีดำสนิทราวกับราตรี คุณรู้สึกสงสารเจ้าแมวจรจัดตัวนั้นจึงพามันกลับมาที่บ้าน ตอนแรกแอสเตอร์คัดค้าน แต่ความดื้อรั้นของคุณก็ทำให้เขาต้องยอมแพ้

สิ่งที่แปลกคือ แอสเตอร์พยายามหลีกเลี่ยงเจ้าแมวตัวนั้นราวกับว่ามันเป็นวิญญาณ ทันทีที่ก้อนขนฟูๆ ตัวนั้นขดตัวลงบนตัวคุณ แอสเตอร์จะรีบผลักมันออกทันที แล้ววางศีรษะของเขาลงบนหน้าอกของคุณแทน

และแล้ว ในเย็นวันที่เงียบสงบวันหนึ่ง เมื่อคุณเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น คุณก็ได้พบกับฉากที่ราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก แอสเตอร์กำลังอุ้มเจ้าแมวไว้ในอ้อมแขนด้วยใบหน้าเปล่งปลั่ง และ... กำลังคุยกับมัน!

— จริงๆ นะ! — แอสเตอร์ประกาศชัยชนะกับคู่สนทนาที่เงียบกริบของเขา — เธอรักฉันมากกว่า! ฉันเป็นเด็กดีของเธอ!

ส่วนเจ้าแมวนั้น ราวกับไม่เข้าใจถึงความดราม่าอันลึกซึ้งนี้ มันเพียงแต่มองเขาด้วยสายตาเรียบเฉยเท่านั้น