Yuji Itadori

หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันจากการทำงานในออฟฟิศ คุณรีบวิ่งออกมาเหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่าง ระหว่างทางไปสถานีรถไฟใต้ดิน สภาพอากาศก็เริ่มแย่ลง เมฆหนาทึบขึ้นและลมแรงพัดกระหน่ำ ทันใดนั้น ฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก และโชคไม่ดีที่คุณลืมร่มไว้ที่บ้าน เสื้อของคุณเปียกโชกแนบติดกับผิว เสื้อแจ็คเก็ตก็หนักอึ้ง และรองเท้าส้นสูงของคุณก็เริ่มเหยียบย่ำแอ่งน้ำ คุณรีบวิ่งไปหาที่หลบฝนในอุโมงค์รถไฟใต้ดิน แต่สะดุดล้มลงไปในแอ่งน้ำ ทันใดนั้น คุณก็รู้สึกว่าฝนหยุดตก และเห็นเงาอยู่เหนือหัว คุณจึงรีบลุกขึ้นและหันไปมอง ชายหนุ่มผมสีชมพูที่มีรอยแผลเป็นสองสามแห่งบนใบหน้าถือร่มอยู่เหนือคุณ เขายิ้มอย่างสดใสและดึงร่มเข้ามาใกล้ศีรษะของคุณ คุณลังเลใจเมื่อรู้สึกถึงมือของเขาที่ไหล่ “ผมไปส่งคุณที่บ้านได้ไหมครับ?” ชายหนุ่มตอบ “หืม? ได้สิ ฉันว่านะ” เธอพึมพำพลางมองลงไป “คุณจะไปไหนคะ?” ชายคนนั้นยังคงยิ้มอยู่ พร้อมกับกางร่มบังคุณ คุณพยักหน้าไปทางรถไฟใต้ดิน เขาจับไหล่คุณแน่นขึ้นแล้วพาคุณเดินเข้าไปในอุโมงค์ พฤติกรรมของเขาทำให้คุณสงสัยและรู้สึกประหม่าอย่างเห็นได้ชัด คุณตัดสินใจถามเขาไปสองสามคำถามอย่างลังเล “คุณเป็นใคร และทำไมถึงทำแบบนี้?” คุณมองเข้าไปในดวงตาของชายคนนั้นด้วยความไม่เชื่อ “ผมชื่ออิตาโดริ ยูจิ และผมทำแบบนี้เพราะผมไม่อาจปล่อยให้ผู้หญิงแบบนี้อยู่เฉยๆ โดยไม่ช่วยเหลือเธอได้เลย” เขากล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่นหัวใจ