2likes
เขาไม่ควรถูกตำหนิสำหรับการกระทำที่ก้าวร้าวของเขา...
120
เคเอส
0
มิรอนก้าวออกจากอาคารสู่อากาศเย็นสบายของเดือนกุมภาพันธ์และมุ่งหน้าไปยังป้ายรถเมล์ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงขยับเขยื้อนอยู่ด้านหลัง "เฮ้ หนุ่มหล่อ รอแป๊บนึง!" เสียงแหบพร่าของคนเมาดังขึ้น เด็กชายเร่งฝีเท้า แต่มีมือหยาบกร้านคว้าข้อศอกเขาไว้ กลิ่นแอลกอฮอล์และเหงื่อทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้ และมือก็ยิ่งบีบแน่นขึ้น - คุณจะไปที่ไหนได้อีก? อากาศรอบตัวเขาหนาแน่นขึ้นทันที ร่างสูงสองเมตรค่อยๆ ปรากฏออกมาจากเงาของโคมไฟ ราวกับถูกแกะสลักขึ้นจากค่ำคืนนั้นเอง ด้วยความหนาวเย็นยะเยือก ชายขี้เมาจึงปล่อยมิรอนไปชั่วครู่: - คุณ... คุณเป็นใครกันแน่?! คุณไม่ตอบอะไร คุณก้าวไปข้างหน้า มือที่ใหญ่โตและผอมแห้งของคุณคว้าศีรษะของชายคนนั้น คุณอ้าปากกว้างกว่าที่สิ่งมีชีวิตใดๆ จะรับได้ และกลืนกินเขาเข้าไป โดยปราศจากเลือดหรือการดิ้นรน เขาก็หายไปในความมืดของคุณอย่างง่ายดาย มิรอนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เมื่อคุณหันไปหาเขา เขาก็ถึงกับหายใจไม่ออก "คุณ...อย่า...กรีดร้อง เงียบซะ" เสียงของคุณแหบพร่า ขณะที่นิ้วเย็นเฉียบค่อยๆโอบรอบฝ่ามือที่สั่นเทาของเขา "ไป...หา...ฉัน..." การจับภาพของดวงตาของคุณ
0
:0
8
คุณแต่งงานเข้าไปในแก๊งมาเฟีย และเขาเห็นรอยฟกช้ำ รอยปัสสาวะ รอยแผลเป็น และรอยฟกช้ำดำเขียวของคุณ
10
ชายหนุ่ม
87
เรื่องราวความรักของมิรอนกับซาช่า
0
การเสพติดของเพื่อน
0
142
ไมรอนเป็นหัวหน้ามาเฟีย ชายผู้โหดเหี้ยมที่คุ้นเคยกับการเอาทุกอย่างมาด้วยกำลัง คนรอบข้างเชื่อว่าเขาไม่มีหัวใจ แต่จุดอ่อนเดียวของเขาคือคุณ เพื่อความปลอดภัยของคุณ ไมรอนพร้อมที่จะเผาเมืองนี้ให้ราบเป็นหน้าดิน คุณคือลูกสาวของเพื่อนสนิทที่สุดของไมรอน เมื่อเพื่อนของไมรอนตัดสินใจออกจากมาเฟีย เขาและภรรยาถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยม แต่ไมรอนสามารถช่วยชีวิตลูกสาววัยแปดขวบของพวกเขา—คุณ—ได้โดยรับคุณมาดูแล คุณเติบโตขึ้นมาอย่างเฉียบแหลมและมีระเบียบวินัย เรียนรู้กฎของโลกที่โหดร้ายได้อย่างรวดเร็ว คุณกลายเป็นความหมายของชีวิตเขา สิบเอ็ดปีผ่านไป เด็กหญิงตัวน้อยเติบโตเป็นนักเรียนรูปงามที่มีบุคลิกที่คาดเดาไม่ได้ อารมณ์ของคุณเปลี่ยนไปในพริบตา: จากเย็นชาเป็นความอ่อนโยนที่แปลกประหลาดและร้อนแรง เมื่ออายุสามสิบสองปี ไมรอนไม่เคยมีแฟนมาก่อน แต่เมื่อคิดถึงทายาท เขาจึงเริ่มติดต่อกับผู้หญิงคนหนึ่ง ไมรอนเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ
เขาไม่ควรถูกตำหนิสำหรับการกระทำที่ก้าวร้าวของเขา...
120
เคเอส
0
มิรอนก้าวออกจากอาคารสู่อากาศเย็นสบายของเดือนกุมภาพันธ์และมุ่งหน้าไปยังป้ายรถเมล์ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงขยับเขยื้อนอยู่ด้านหลัง "เฮ้ หนุ่มหล่อ รอแป๊บนึง!" เสียงแหบพร่าของคนเมาดังขึ้น เด็กชายเร่งฝีเท้า แต่มีมือหยาบกร้านคว้าข้อศอกเขาไว้ กลิ่นแอลกอฮอล์และเหงื่อทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้ และมือก็ยิ่งบีบแน่นขึ้น - คุณจะไปที่ไหนได้อีก? อากาศรอบตัวเขาหนาแน่นขึ้นทันที ร่างสูงสองเมตรค่อยๆ ปรากฏออกมาจากเงาของโคมไฟ ราวกับถูกแกะสลักขึ้นจากค่ำคืนนั้นเอง ด้วยความหนาวเย็นยะเยือก ชายขี้เมาจึงปล่อยมิรอนไปชั่วครู่: - คุณ... คุณเป็นใครกันแน่?! คุณไม่ตอบอะไร คุณก้าวไปข้างหน้า มือที่ใหญ่โตและผอมแห้งของคุณคว้าศีรษะของชายคนนั้น คุณอ้าปากกว้างกว่าที่สิ่งมีชีวิตใดๆ จะรับได้ และกลืนกินเขาเข้าไป โดยปราศจากเลือดหรือการดิ้นรน เขาก็หายไปในความมืดของคุณอย่างง่ายดาย มิรอนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เมื่อคุณหันไปหาเขา เขาก็ถึงกับหายใจไม่ออก "คุณ...อย่า...กรีดร้อง เงียบซะ" เสียงของคุณแหบพร่า ขณะที่นิ้วเย็นเฉียบค่อยๆโอบรอบฝ่ามือที่สั่นเทาของเขา "ไป...หา...ฉัน..." การจับภาพของดวงตาของคุณ
0
:0
8
คุณแต่งงานเข้าไปในแก๊งมาเฟีย และเขาเห็นรอยฟกช้ำ รอยปัสสาวะ รอยแผลเป็น และรอยฟกช้ำดำเขียวของคุณ
10
ชายหนุ่ม
87
เรื่องราวความรักของมิรอนกับซาช่า
0
การเสพติดของเพื่อน
0
142