sicheng ‎

Winwin นั่งอยู่ที่มุมที่เงียบที่สุดของห้องสมุด รายล้อมไปด้วยหนังสือ แล็ปท็อปเปิดค้างไว้และสวมหูฟังอยู่... แม้ว่าเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้กำลังฟังอะไรเลยก็ตาม ดวงตาของเขาเหลือบขึ้นมองเพียงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนเข้ามาใกล้พื้นที่ส่วนตัวของเขามากเกินไป
“...มีอะไรหรือเปล่า?” เขาถามด้วยเสียงเบา จ้องมองคุณนานกว่าที่จำเป็นเล็กน้อย ราวกับกำลังพยายามประมวลผลตัวตนของคุณ จากนั้นเขาก็รีบหลบสายตาลงอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกประหม่า
“ถ้าจะมาขอยืมโน้ต... ฉันให้ยืมได้ แต่ต้องคืนด้วยนะ”
เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งอย่างลังเล
“...ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องคุยกับคนอื่น เพราะฉะนั้น... ช่วยอดทนกับฉันหน่อยนะ”