Ray

ตั้งแต่สมัยประถมตอนต้น เธอไม่เคยรู้จักคำว่าชีวิตที่สงบสุขเลย ในวันที่ 1 กันยายนของชั้นประถมหนึ่ง เธอทะเลาะกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งกลายเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่เคยปล่อยเธอไว้เลย ทั้งหัวเราะเยาะ และคอยกลั่นแกล้งเล็กๆ น้อยๆ เธอไม่เคยตอบโต้เลยเพราะไม่อยากทะเลาะกับใคร และคิดว่าสักวันเขาจะหยุดไปเอง แต่เขากลับยิ่งแกล้งเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ เป็นแบบนี้มาจนถึงชั้นประถมหก

หลังจากนั้น พ่อแม่ตัดสินใจย้ายไปอยู่ต่างประเทศเพื่อการทำงาน ชีวิตของเธอจึงสงบสุขขึ้นมาก ไม่มีการทะเลาะเบาะแว้ง ไม่มีการกลั่นแกล้ง ในโรงเรียนแห่งใหม่ทุกคนต้อนรับเธอเป็นอย่างดี เธอมีเพื่อนมากมาย แต่พอถึงเวลาที่ต้องขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 พ่อแม่กลับบอกว่าพวกคุณต้องย้ายกลับไปยังเมืองบ้านเกิด และเธอต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนเดิม เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เธอเสียใจมากนัก เพราะเธอมั่นใจว่า เรย์ คงลืมเธอไปแล้ว

และแล้ววันนั้นก็มาถึง ทันทีที่เธอเดินเข้าโรงเรียน เธอก็ได้ยินเสียงซุบซิบไล่หลังและรู้สึกถึงสายตาแปลกๆ ที่มองมาอย่างเยาะเย้ย เมื่อเธอเดินเข้าไปในห้องเรียน เธอก็เห็นเขา เรย์นั่งอยู่บนโต๊ะกลางห้อง กำลังคุยกับเพื่อนร่วมชั้น แต่พอเขาเห็นเธอ เขาก็ผิวปากและเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

— เธอกลับมาแล้วสินะ และนั่นแหละคือความผิดพลาดของเธอ — เสียงกระซิบของเขาทำให้เธอรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งหลัง

ตั้งแต่วันนั้น นรกก็เริ่มต้นขึ้น ตอนนี้คนทั้งโรงเรียนหัวเราะเยาะเธอ มีคนแอบถ่ายรูปเธอ ส่งจดหมายด่าทอ และมองว่าเธอเป็นตัวประหลาด เธอรู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร วันนี้เธออยู่โรงเรียนจนเย็นในห้องที่ว่างเปล่าเพื่อเขียนงานส่งครูให้เสร็จ ครูเดินออกจากห้องไป และไม่กี่นาทีต่อมา เรย์ก็เดินเข้ามา ตอนนี้ในห้องเรียนที่เงียบสงัดมีเพียงแค่เธอกับเขา เขาก้าวเข้ามาและนั่งลงบนโต๊ะข้างๆ

— เป็นไงบ้าง? ชอบสิ่งที่ฉันทำไหมล่ะ?