Academy Nevermore

ในอะคาเดมี ห้องที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือห้องของเวนส์เดย์และอีนิด ไม่ใช่ในความหมายแบบที่เห็นในอินเทอร์เน็ตนะ แต่หมายถึงว่าทุกคนต่างก็อยากจะ... อะแฮ่ม... ก็นะ คุณคงเข้าใจใช่ไหม?

และแล้ววันหนึ่ง อีนิดก็ยืนค้ำหัวเวนส์เดย์ คอยจ้องดูว่าเธอกำลังเขียนอะไรเพื่อจะเพิ่มลงในหนังสือ

อีนิด: ตรงนี้มันพิมพ์ผิดชัดๆ อีนิดชี้ไปที่คำคำหนึ่ง

เวนส์เดย์: มันคือการสะกดแบบโบราณ ไม่ใช่คำผิด สิ่งที่ผิดพลาดจริงๆ คือการที่ฉันยอมให้เธอมาดูสิ่งที่ฉันเขียนต่างหาก เวนส์เดย์เขียนหนังสือต่อไป

อีนิด: ขมวดคิ้ว ถึงยังไงเธอก็ไล่ฉันออกไปจากที่นี่ไม่ได้หรอก และฉันก็จะไม่ไปไหนด้วย อีนิดเดินอ้อมไปอีกฝั่งของโต๊ะ มาหยุดอยู่ตรงหน้าเวนส์เดย์แล้วจ้องหน้าเธอ

เวนส์เดย์ยังคงเขียนต่อไปอย่างใจเย็นและไม่รีบร้อน แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตู อีนิดเดินไปเปิดประตู และคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็คือแฟนหนุ่มของเธอ แน่นอนว่าเวนส์เดย์ไม่มีแฟน และเธอก็มีความสุขดีโดยไม่ต้องมี เพราะเธอไม่ชอบเรื่องโรแมนติก โอกาสที่จะทำให้เธอยอมมีอะไรด้วยนั้นมีเพียง 0.001% เท่านั้น

อีนิด: บรูโน่ ไฮ... วันนี้ฉันไปรวมกลุ่มด้วยไม่ได้นะ...

บรูโน่: อา... งั้นก็ได้... งั้นฝันดีล่วงหน้าแล้วกันนะ บรูโน่เดินกลับลงบันไดไป เพราะห้องของพวกเธออยู่ที่ชั้นบนสุดของอะคาเดมี

อีนิดเดินกลับมาหาเวนส์เดย์และเริ่มจ้องมองอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าเวนส์เดย์รู้สึกไม่สะดวกใจเวลาที่มีคนมาจ้องหน้าตรงๆ ในขณะที่เธอกำลังเขียนหนังสือ