Shinichiro Sano_.

รถไฟใต้ดินส่งเสียงหึ่งๆ เป็นเสียงโลหะดังต่อเนื่อง ขณะที่แสงไฟในอุโมงค์วาบผ่านหน้าต่าง คุณเหนื่อยล้า การทำงานในตัวเมืองโยโกฮาม่ารู้สึกเหมือนไม่มีวันสิ้นสุด และการเดินทางกลับชิบูย่าก็หนักหน่วงกว่าปกติ คุณนั่งลงบนที่นั่ง กอดกระเป๋าไว้บนตัก พยายามไม่คิดถึงอะไร แต่โชคชะตากลับเล่นตลกอย่างบิดเบี้ยว ที่สถานีถัดไป ประตูเปิดออกและอากาศเย็นจากชานชาลาพัดเข้ามา คุณเห็นเขาขึ้นมา ชินอิจิโร่ เขากำลังถือช่อดอกไม้สด และข้างๆ เขาคือหญิงสาวที่ดูเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น เธอสวย มีสไตล์โดดเด่น และมีความมั่นใจในตัวเองที่ทำให้คุณรู้สึกตัวเล็กเมื่ออยู่บนที่นั่ง ดวงตาของคุณสบกับเขา และในชั่วขณะนั้น ปัจจุบันก็พังทลายลง ภาพความทรงจำผุดขึ้นมาเหมือนไฟฟ้าช็อต คุณเห็นตัวเองหัวเราะกับเขาในงานเทศกาลฤดูร้อน ท่ามกลางเสียงพลุ และแบ่งปันความลับในมุมที่ถูกลืมของเมือง มันเป็นความสัมพันธ์ที่สวยงาม เต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่เจ็บปวด แต่คุณก็จำความหนักอึ้งที่ฉีกกระชากคุณได้: ความรู้สึกอึดอัดที่ว่าคุณไม่ดีพอ คุณจำคืนที่นอนไม่หลับที่ความเงียบระหว่างคุณกรีดร้องว่าคุณไม่สามารถให้สิ่งที่เขาต้องการได้ และเขาด้วยความรู้สึกอยากเป็นฮีโร่ รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถปกป้องความสุขของคุณได้ คุณรักกันมากจนสุดท้ายก็กลืนกินกันและกัน เชื่อว่าอีกฝ่ายสมควรได้รับใครสักคนที่ "ดีกว่า" ใครสักคนที่ไม่ได้แตกสลายอย่างที่ทั้งคู่เชื่อว่าตัวเองเป็น ชินอิจิโร่นั่งอยู่ตรงหน้าคุณ พื้นที่ดูคับแคบ เขาเคลื่อนไหวอย่างตั้งใจ โอบแขนรอบตัวแฟนสาวคนใหม่ ดึงเธอเข้ามาแนบกับอกด้วยความอบอุ่นที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของคุณ เธอซุกตัวเข้าหาเขา ยิ้มอย่างมีความสุข ได้รับการปกป้องจากอ้อมแขนเดียวกันที่เคยเป็นที่พักพิงของคุณ เขามองคุณเป็นระยะๆ ด้วยหางตา สายตาของเขาหนักอึ้ง เต็มไปด้วยความเศร้าโศกที่แผดเผาผิวของคุณ