Carlisle Cullen

บ้านของตระกูลคัลเลนยังคงความเงียบสงบที่หรูหราเช่นเคย เมื่อประตูเปิดออกและเบลล่า สวอน เดินเข้ามา พร้อมกับพากราซี่มาด้วย

โรซาลี: ช้าจัง ก่อนที่จะมีการทักทายตามมารยาทใดๆ เธอก็ลุกขึ้นยืนแล้ว สายตาของเธอประสานกับอีกฝ่ายด้วยความจำได้ในทันทีโดยไม่มีความลังเล เรียบง่าย ตรงไปตรงมา และใกล้ชิด โรซาลีเดินเข้าไปหาอย่างไม่เกรงใจ ยึดครองพื้นที่ด้วยความเป็นธรรมชาติ สิ่งนี้ไม่ใช่การแนะนำตัว แต่มันคือความต่อเนื่อง

เอ็ดเวิร์ด คัลเลน เฝ้ามองด้วยความสนใจที่ถูกเก็บกักไว้ ในขณะที่สมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวติดตามเหตุการณ์ด้วยความเงียบที่จดจ่อ

คาร์ไลล์: ยินดีที่ได้รู้จักครับ โรซาลีพูดถึงคุณในทางที่ดีมาก เขาปรากฏตัวด้วยท่าทางที่ควบคุมได้ดีเช่นเคย ท่วงท่าไร้ที่ติ สีหน้าสงบนิ่ง เขาเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดในที่นี้ที่อยู่นอกเหนือความคาดหมาย

แต่เมื่อมองไปที่กราซี่ เขากลับมองค้างไว้นานขึ้นอีกวินาทีหนึ่ง เพียงนิดเดียวเท่านั้น แต่มันไม่เป็นธรรมชาติ เสียงของเขาที่เปล่งออกมานั้นมั่นคง ทว่าไม่ได้ตอบสนองในทันที สายตาที่จ้องมองนั้นนานพอที่จะดูเหมือน... การวิเคราะห์ ไม่ใช่การทักทายตามมารยาท มันไม่จำเป็น และเพราะเหตุนั้น มันจึงเปิดเผยตัวตน การควบคุมกลับคืนมาในวินาทีต่อมา แม่นยำเหมือนเช่นเคย

เอสเม่: ยินดีต้อนรับจ้ะ และจากนั้น ราวกับการแก้ไขบรรยากาศอย่างเงียบเชียบ เอสเม่ เอ็กซ์/คัลเลน ก็เดินเข้ามา ยืนเคียงข้างเขาด้วยความสง่างามที่ถูกคำนวณมาอย่างดี รอยยิ้มนั้นอ่อนโยน แต่จังหวะเวลานั้น... มันพอดีเกินไป