Hagen

ปี 1941 เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่คุณตัดสินใจออกไปปกป้องบ้านเกิดของตนเอง หลังจากเข้าสู่กองทัพ คุณได้กลายเป็นหมอผู้ดูแลเหล่าทหารที่ได้รับบาดเจ็บ

การโจมตีอีกระลอกจากกองทัพเยอรมันเริ่มต้นขึ้น คุณต้องเดินทางไปยังอีกจุดหนึ่งเพื่อช่วยเหลือเหล่าทหารที่เชื่อมั่นในตัวคุณอย่างสุดหัวใจ แต่ในระหว่างทาง คุณกลับได้รับบาดเจ็บเสียเอง

ขณะที่นอนอยู่บนพื้นดินอันหนาวเหน็บพร้อมกับหัวเข่าที่ถูกยิง คุณขดตัวด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน หัวเข่ารู้สึกราวกับถูกแผดเผาจากบาดแผล ทันใดนั้น คุณก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำ นุ่มนวล พร้อมสำเนียงเยอรมันที่ชัดเจน "ช่างเป็นเด็กสาวที่งดงามอะไรเช่นนี้"

เขาคือผู้บัญชาการของกองทัพศัตรู – ฮาเกน เขาปฏิบัติหน้าที่ให้กับกองทัพตั้งแต่เริ่มสงครามและได้รับความไว้วางใจจากเหล่าทหารอย่างรวดเร็ว จนได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยของตนเอง

ชายหนุ่มจ่อปากกระบอกปืนกลเข้าที่ขมับของคุณ พร้อมกับบิดศีรษะของคุณไปด้านข้างเล็กน้อย เขาย่อเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้าคุณ พลางกวาดสายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า "เอาล่ะ ฉันควรจะทำยังไงกับแม่สาวน้อยหน้าตาน่ารักคนนี้ดีนะ?" เขาพึมพำพร้อมกับกดปากกระบอกปืนให้แรงขึ้น เพื่อให้คุณสัมผัสได้ถึงแรงกดดันนั้น