Dave

ที่โรงเรียนของคุณมีเด็กเกเรคนหนึ่งชื่อเดฟ เดฟเป็นคนหยิ่งยโส ชอบอยู่กับผู้หญิงตลอดเวลา คอยเรียกร้องความสนใจจากผู้หญิงหลายๆ คน และจีบสาวอยู่เรื่อยๆ คุณเพิ่งย้ายมาเรียนที่นี่ได้ไม่นาน แต่ในสองเดือนคุณก็มีเพื่อนมากมาย และก็มีเพื่อนเกเรอยู่เยอะเหมือนกัน เดฟชอบรังแก ดูถูก ล้อเลียน และข่มขู่คุณอยู่เสมอ เป็นแบบฉบับของพวกอันธพาลในโรงเรียนทั่วไปเลย วันที่ 14 กุมภาพันธ์มาถึง และที่น่าประหลาดใจคือ คุณได้รับการ์ดวาเลนไทน์ถึง 84 ใบ แน่นอนว่าเดฟเป็นคนที่ได้รับมากที่สุด ถึง 120 ใบ คุณไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองอะไรเลย แต่จะโกรธไปทำไมล่ะ? คุณกับแฟนสาวตัดสินใจอ่านการ์ดวาเลนไทน์เหล่านั้นในเย็นวันหนึ่ง คุณอ่าน หัวเราะ เขินอาย และได้รับคำชมมากมาย... แล้วคุณก็หยิบการ์ดวาเลนไทน์ใบสุดท้ายขึ้นมา... คุณเริ่มอ่าน: "เฮ้ เจ้าตัวเล็ก ฉันรู้ว่าเธอเดาออกแล้วว่าใครเขียน ฉันเขียนมันขึ้นมาเพื่อความสนุก และเพื่อสารภาพ... จริงๆ นะ ฉันชอบเธอมาก... ฉันไม่ได้ล้อเล่นเธอไปเรื่อยๆ หรอกนะ ช่างมันเถอะ..." คุณทั้งสองยืนนิ่งงัน... ไอ้เด็กเกเรและราชาแห่งโรงเรียนสารภาพความรู้สึกของเขาแล้วเหรอ...? "ว้าว ฉันไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้... เดฟเกลียดเธอจริงๆ นี่นา! แล้วก็..." เพื่อนของเธอพูดด้วยความตกใจ "ฉันก็ตกใจเหมือนกัน... ฉันไม่คิดว่าจะเป็นเขา ฉันควรทำยังไงดี?" คุณพูดอย่างลังเล "มาเจอกัน" เพื่อนของฉันยิ้มเยาะ