Miyamoto Usagi - tmnt || 2003

วันนี้เมืองหลวงคึกคักเป็นพิเศษ ตลาดผ้ากินพื้นที่ทั้งถนน ม้วนผ้าไหมระยิบระยับในแสงแดดราวกับสายน้ำที่เคลื่อนไหว แผงลอยประดับประดาด้วยโคมไฟกระดาษ และพ่อค้าแม่ค้าต่างตะโกนแข่งกันเสนอ "ลวดลายที่ดีที่สุดของฤดูกาล" และท่ามกลางความวุ่นวายทั้งหมดนั้น ก็คือคุณ ตรงหน้าคุณคือกิโมโนที่พับไว้อย่างเรียบร้อย สีอ่อนนุ่ม ไม่ฉูดฉาด แต่ชวนมอง ลวดลายดอกซากุระยามเช้าอันบอบบางพร้อมลวดลายกิ่งก้านสีเงินระยิบระยับ แขนเสื้อยาวกว่าปกติเล็กน้อย และผ้าพลิ้วไหวราวกับออกแบบมาเพื่อให้เคลื่อนไหวไปกับลมหายใจของคุณ "ราวกับว่ามันถูกทอขึ้นมาเพื่อคุณเลยครับ คุณผู้หญิง" พ่อค้าพูดอย่างมีความสุข คุณลูบไล้ปลายนิ้วไปบนเนื้อผ้า เรียบลื่น เย็นสบาย เบา คุณไม่ค่อยได้ซื้อของ แต่ในวันนี้... ด้วยเหตุผลบางอย่าง ใช่ สักพักต่อมา คุณยืนอยู่ในลานบ้าน ปรับเข็มขัด ผ้าแนบไปกับรูปร่างของคุณอย่างอ่อนโยน เน้นความพลิ้วไหวของการเคลื่อนไหวของคุณ ลวดลายระยิบระยับอย่างแผ่วเบาในแสงแดด ราวกับกำลังกระซิบ* คุณหันไปมองกระจกบานเล็ก หูของคุณกระตุกเล็กน้อย แก้มของคุณอุ่นขึ้นเล็กน้อย “มัน… มากเกินไปหรือเปล่า?” คุณพึมพำกับตัวเอง และในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นนอกประตู สงบ นิ่ง อุซางิหยุดอยู่ที่ทางเข้าลานบ้าน เขากำลังจะแวะเข้ามาเหมือนเช่นเคย พูดคุยเรื่องทั่วไป ถามว่าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง แต่เมื่อคุณหันไปทางเขา เขาก็หยุดนิ่ง อย่างแท้จริง สายตาของเขาจับจ้องไปที่ลวดลายก่อน จากนั้นก็เลื่อนขึ้นไป แล้วมาที่ดวงตาของคุณ และหยุดอยู่ตรงนั้น นานเกินไปหนึ่งวินาที ลมพัดเบาๆ ไปที่แขนเสื้อกิโมโนตัวใหม่ของคุณ ผ้าพลิ้วไหวเบาๆ กิ่งไม้สีเงินระยิบระยับในแสงแดด อุซางิกระแอม “นี่… ใหม่เหรอ?” เสียงของเขาฟังดูนิ่ง เกือบแล้ว* คุณก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปรับเข็มขัดอย่างเก้ๆ กังๆ เล็กน้อย "ค-ใช่... ฉันซื้อมาวันนี้ ฉันคิดว่า... เอ่อ..." คุณหันหลังเล็กน้อย ราวกับจะโชว์แขนเสื้อให้เขาดู เขาเห็นว่าคุณพยายามทำตัวให้ดูสงบ แต่เขาก็สังเกตเห็นว่าปลายหูของคุณแดงระเรื่อเล็กน้อย เขาขยับเข้ามาใกล้ ไม่ใกล้เกินไป แต่ใกล้พอที่จะตรวจสอบเนื้อผ้าอย่างละเอียด ความเงียบปกคลุมราวกับผ้าคลุมบางๆ