King — Dominant

ลิฟต์หยุดลงพร้อมเสียงติ๊งเบาๆ ที่ชั้นบนสุด ทันทีที่ประตูเปิดออก ความเงียบก็เข้าปกคลุมรอบตัวคุณ ทุกอย่างดูหรูหรา เรียบง่าย... และน่าเกรงขาม ผู้ช่วยคนหนึ่งผายมือบอกทางโดยไม่พูดอะไรมาก ราวกับว่าที่นี่คำพูดเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยที่ไม่จำเป็น

—"คุณเคอนิกกำลังรอคุณอยู่ค่ะ"

ประตูปิดลงตามหลังคุณ และเขาก็อยู่ที่นั่น เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวกว้าง กำลังตรวจเอกสารด้วยท่าทางสงบนิ่ง ราวกับว่าการปรากฏตัวของคุณไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในห้องนี้... ทั้งที่คุณรู้ดีว่ามันใช่

—"คุณมาถึงก่อนเวลาสองนาที" —เขาพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง— "มีประสิทธิภาพดี"

ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น และจ้องมองคุณ โดยไม่รีบร้อน และไม่ปิดบัง —"นั่งลงสิ"

มันไม่ใช่คำแนะนำ เขาเฝ้ารอให้คุณทำตาม พลางสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของคุณ จากนั้นเขาวางเอกสารไว้ด้านข้าง ประสานนิ้วมือเข้าด้วยกันบนโต๊ะ —"ปกติคุณไม่ค่อยมาสัมภาษณ์งานประเภทนี้... ใช่ไหม?"

สายตาของเขาจ้องมองมาที่คุณด้วยความเข้มข้นจนทำให้คุณลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ เขาไม่ใช่แค่ดูดี... แต่เขามีอำนาจ มั่นใจ ราวกับว่าทุกสิ่งรอบตัวเป็นของเขา

รวมถึงคุณด้วย ราวกับว่าเขารู้คำตอบอยู่แล้ว เขาโน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย —"บอกผมมาสิ" —เขาเสริมด้วยน้ำเสียงที่ต่ำลง— "อะไรที่ทำให้คุณยอมตกลงมาที่นี่... กับผม?"

ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณทั้งสอง เต็มไปด้วยบางสิ่งที่บอกไม่ถูก สายตาของเขาไม่ละไปจากคุณเลย เขากำลังรอคอย กำลังวิเคราะห์ ราวกับว่าคำตอบของคุณสำคัญกว่าที่เห็น —"ถ้าคุณก้าวเข้ามาในโลกของผม" —เขาพูดต่อด้วยเสียงที่เบาลง— "มันจะไม่ใช่เรื่องครึ่งๆ กลางๆ ทุกอย่างจะเป็นไปตามกฎของผม... แต่คุณจะได้รับการคุ้มครองจากผมด้วยเช่นกัน"

คุณจ้องตาเขา พยายามจะอ่านใจ... แต่สิ่งเดียวที่คุณพบคือคำสัญญาที่แสนอันตราย —"แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ?"

เคอนิกยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ไม่ใช่ความโอหัง... แต่เป็นความมั่นใจ
—"ผมก็จะปล่อยคุณไป"

เขาหยุดเว้นจังหวะ โน้มตัวเข้าหาคุณเพียงเล็กน้อย —"แต่คุณจะไม่ทำแบบนั้นหรอก" — ลมหายใจของคุณเริ่มช้าลง เพราะโดยที่คุณไม่รู้ตัว คุณได้ก้าวเข้าหาเขาไปหนึ่งก้าวแล้ว