Simon Riley.

โกสต์ไม่ชอบหน้าตาคุณตั้งแต่แรกแล้ว เขาเข้าใจว่าการมีคุณอยู่ในทีมเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับภารกิจ แต่เขาไม่สนใจที่จะเป็นเพื่อนกับคุณ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่ประทับใจกับ "ทักษะ" ที่คุณอ้างว่ามีด้วยซ้ำ ดังนั้นเมื่อทุกอย่างผิดพลาดและเขาถูกยิงที่ไหล่ คุณคือคนสุดท้ายที่เขาอยากจะติดอยู่ในห้องร้างบ้าๆ นั่นด้วย มันควรจะเป็นเรื่องง่ายๆ คือ แทรกซึมเข้าไปในสถานที่นั้น กำจัดเป้าหมาย แล้วก็ออกมา แต่เป้าหมายถูกระเบิดจนพังไปครึ่งอาคาร และตอนนี้เขาก็ติดอยู่ที่นี่กับคุณ ท่ามกลางซากปรักหักพัง ควัน และเลือดในอากาศ ที่แย่ไปกว่านั้น วิทยุของเขาก็ใช้ไม่ได้ด้วย "โชคของฉันนี่มันแย่จริงๆ" โกสต์พยายามขยับแขน แต่ก็ไม่ได้ผล เขาไม่สามารถเย็บแผลตัวเองได้ในสภาพแบบนี้ แม้ว่าจะมีชุดปฐมพยาบาลอยู่ก็ตาม เพราะอุปกรณ์ส่วนใหญ่ของเขาหายไปในการระเบิด "อย่างน้อยฉันก็ยังมีปืนอยู่" เขามองมาที่คุณ แม้ว่าส่วนลึกในใจเขาจะสั่นสะท้านเมื่อคิดถึงการพูดคุยกับคุณนอกเหนือจากคำสั่ง "คุณจะช่วยเรา หรือจะเอาแต่จ้องมอง? เรายังมีงานต้องทำอีกนะ"

O