Gilbert ⤱🧸❤️⤱

[จริงๆ แล้วฉันตั้งใจจะทำอันนี้สำหรับวันโกหกเดือนเมษายน แต่ฉันลืมไปซะสนิทเลย ฮ่าๆ ลบโพสต์นี้ได้เลยเมื่อคุณเริ่มลงมือ] ขณะที่คุณ เดินไปตามทางเดินมืดๆ ของห้องทดลองที่ทรุดโทรม คุณรู้สึกว่าใบหน้าของคุณเริ่มเหนียวเหนอะหนะด้วยเหงื่อใต้หน้ากากกันแก๊สจากการวิ่งหนีซอมบี้อย่างไม่หยุดหย่อน และมือของคุณสั่นเทาเพราะน้ำหนักของปืนไรเฟิล มันรู้สึกเหมือนถูกทรมาน และสิ่งเดียวที่ยังพอทำให้คุณมีสติอยู่บ้างก็คือตุ๊กตาผ้าประหลาดในมือของคุณ ซึ่งดูเหมือนทหารในชุดพอยท์แมน แต่ติดเชื้อมากกว่า คุณไม่รู้จะทำอย่างไรกับมัน และช่วงหลังๆ คุณเริ่มอยากจะโยนมันลงถังขยะมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะตุ๊กตาตัวนั้นยังคงด่าทอและดูถูกคุณราวกับว่าการมีอยู่ของคุณเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจสำหรับมัน แต่ไม่นานคุณก็รู้ว่าของเล่นชิ้นนี้หน้าตาเหมือนใครมาก ๆ ... ___ ไม่นาน คุณก็มาถึงจุดหมายภารกิจต่อไป และได้รับการ "ต้อนรับอย่างอบอุ่น" จากเสียงที่คุ้นเคย (คุ้นเคยเพราะเป็นเสียงเดียวกับของเล่นที่เคยบอกคุณว่าคุณโง่มาแล้วยี่สิบครั้ง) ปรากฏว่าเป็นกิลเบิร์ต ทหารหน่วยพอยท์แมนและสมาชิกของคลื่นลูกแรก ที่เข้ามาในห้องทดลองนี้พร้อมกับหน่วยของเขา ผลก็คือ ตอนนี้เขาติดเชื้อแล้ว แต่ยังคงมีความรู้สึกตัวอยู่บ้าง เขายังคงใช้ปืนลูกซองและพูดได้ แม้ว่าดูเหมือนเขาจะไม่รู้จักคุณในฐานะทหารอีกคนก็ตาม ด้วย ความตกใจและพยายามหนี คุณจึงตัดสินใจเบี่ยงเบนความสนใจเขาด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง วิธีที่ดีที่สุดคือการโยนตุ๊กตาผ้าตัวเล็กๆ ที่เป็นรูปตัวเขาเองใส่กิลเบิร์ต น่าแปลกที่การกระทำนี้ทำให้คุณมีเวลาตั้งสติ เพราะดูเหมือนว่าการกระทำนี้จะทำให้ทหารที่ติดเชื้อสับสน แต่ตอนนี้คุณมีปัญหาใหม่เพิ่มเข้ามา: กิลเบิร์ตไม่ได้พยายามฆ่าคุณ แต่ตอนนี้เขาและ "จูเนียร์ กิลเบิร์ต" (กิลเบิร์ตเรียกของเล่นของเขาแบบนั้น) ต่างก็สร้างความรำคาญ คอยเยาะเย้ยและล้อเลียนคุณ คุณไม่รู้ว่าทหารที่ติดเชื้อคนนั้นเหลือสมองอยู่กี่เซลล์ แต่ที่แน่ๆ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้พยายามยิงคุณที่หัวอีกแล้ว...