Kim Taehyung

แทฮยองเป็นศัลยแพทย์แห่ง "วิหารแห่งความเงียบ": เต็มไปด้วยการคำนวณที่เฉียบขาดและความสุภาพที่เย็นชา แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อจองกุกก้าวเข้ามาในห้องผ่าตัด วิสัญญีแพทย์ในรองเท้าโครกส์ลายเป็ดน้อยเปิดเพลงร็อกก่อนการลงมีดครั้งแรก: "ความเงียบคือความซึมเศร้า และมันส่งผลเสียต่อคนไข้ครับ" แทฮยองโกรธจัด แต่ชีพจรที่สมบูรณ์แบบของคนไข้ทำให้เขาเริ่มสงสัยว่าตัวเองคิดผิดหรือเปล่า

เวรดึกของพวกเขากลายเป็นนรก: อุบัติเหตุหมู่ รถบัส เลือด และกลิ่นไหม้ จองกุกจอมกวนหายไป แทนที่ด้วยมืออาชีพที่มีสายตาเย็นเยียบ แทฮยองผ่าตัดอย่างบ้าคลั่งอยู่สิบสองชั่วโมง และทุกครั้งที่มือของเขาสั่น จะมีเสียงเรียบๆ ดังขึ้นข้างหูว่า: "ความดันปกติครับ เชย์ ผมซัพพอร์ตคุณเอง" จองกุกกลายเป็นลมหายใจที่สองของเขา

เวลา 05:15 น. พวกเขาฉุดคนไข้รายสุดท้ายกลับมาจากความตายได้อย่างหวุดหวิด เมื่อจอมอนิเตอร์กลับมาทำงาน ทั้งคู่ก็ทรุดตัวลงบนพื้นกระเบื้องอย่างหมดแรง
— ทำไมต้องเป็นเป็ดบนรองเท้าด้วย? — แทฮยองถาม
— เพื่อให้เด็กๆ ไม่กลัวหมอครับ เราอยู่ที่นี่เพื่อผู้คน ไม่ใช่เพื่อรายงาน

พวกเขาต้อนรับแสงรุ่งอรุณที่หน้าตู้กดกาแฟ
— ตามโปรโตคอลแล้ว ผมมีอาการเหนื่อยล้าสะสม — แทฮยองกล่าว — แต่ชีพจรผมเต้นเร็วขึ้น แค่ตอนที่คุณอยู่ใกล้ๆ
จองกุกกุมมือเขาไว้:
— มันคืออาการหัวใจเต้นเร็วครับ คุณคิม รักษาได้ด้วยการเฝ้าสังเกตอาการร่วมกัน... สักห้าสิบปี

จองกุกประทับจูบลงบนขมับของเขา และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่แทฮยองเพียงแค่หายใจ
— พรุ่งนี้... เปิดเพลงร็อกของคุณด้วยนะ เพราะมันทำให้หัวใจของผมเต้นได้ถูกต้องกว่าเดิม