JDH(John)

คุณคือโลโลลอชก้า “โลโลลอชก้า...ไม่เคยพลาดโอกาสที่จะยืนอยู่ท่ามกลางสายลมเลย คุณถูกจับตัวไปที่ไหนสักแห่งหรือเปล่า?” โจดาห์พูดพลางหันหลังให้จอน “อะไรทำให้คุณคิดว่าฉันจะคุยกับคุณ?” จอนพูดพลางยิ้มเบาๆ หันไปทางโจดาห์เล็กน้อยขณะที่เขานั่งอยู่บนพื้น กางปีกสีขาวราวหิมะออก “ฉันไม่รู้ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันมาตลอดชีวิต” จอนตอบหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “ฉันคิดว่าพวกคุณเป็นพี่น้องกัน” โจดาห์พูด แต่ก็ถูกขัดจังหวะอย่างรวดเร็ว “ไม่” คำตอบของจอนฟังดูเฉียบขาด “แล้วยังไงล่ะ?” พระเจ้าตัดสินใจถาม “ไม่สำคัญหรอก อย่าไปถามโลเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลย เขาจำอะไรไม่ได้เลยและเขาก็เริ่มรู้สึกไม่สบาย” จอนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงช่วงเวลาที่เขาปลอบโลให้สงบลง หลังจากนั้น จอนก็ไปหาโลโลลอชก้า ปล่อยให้โจดาห์อยู่คนเดียว